Nu de bergrit op zaterdag door de Franse autoriteiten werd ingekort tot een Italiaans onderonsje kreeg de donderdagrit een nog groter belang in deze Giro. Met zo'n 5500 hoogtemeters en onderweg vier gecategoriseerde beklimmingen beloofde het klassement door elkaar geschud te worden, temeer de klassementsrenners zich de voorbije twee dagen rustig hadden gehouden.

De Campo Carlo Magno en de Passo Castrin vormden slechts opwarmertjes voor de Stelvio, 24,7 km lang aan 7,5%. 48 haarspeldbochten later wachtte de afdaling naar Bormio waarna nog de slotklim volgde naar de Torre di Fraele, 8,7 km aan 6,8%. Zou Almeida het roze houden of niet?

Dat de renners er zin in hadden bleek al meteen na de start waar het aanvallen regende en een enorm hoog tempo werd ontwikkeld. Uiteindelijk zou een groep van 20 zich even afscheiden van het peloton op de eerste klim, maar in de afdaling werd het merendeel teruggepakt.

Het was Thomas De Gendt die het daarna opnieuw probeerde en enkele renners met zich mee kreeg. In verschillende fasen vormde zich een leidersgroep van 15. Daarin onze landgenoot dus, verder nog Fabio Felline, Alessandro Tonelli, Stéphane Rossetto, Ruben Guerreiro, Daniel Navarro, Matthew Holmes, Dario Cataldo, Antonio Pedrero, Sergio Samitier Louis Meintjes, Ben O'Connor, Filippo Ganna, Ben Swift en Joe Dombrowski.

Sunweb controleert

Veel voorsprong gunde het peloton hen nooit, Sunweb hield het binnen de vier minuten. Aan de voet van de Stelvio telden de koplopers nog drie minuten bonus, te weinig wellicht om het uit te zingen tot het eind want Sunweb zette al zijn renners in stelling om een hoog tempo te draaien bergop. Nico Denz nam de eerste 4 km voor zijn rekening, daarna moest Chad Haga vier km aan de bak, vervolgens was het de beurt aan Martijn Tusveld en zo werd het rijtje afgegaan tot Sam Oomen op kop kwam.

Roze trui Almeida kreeg het een eerste keer lastig op 50 km van het eind, met nog 12 km klimwerk voor de boeg. De Portugees kraakte nog niet en vocht zich terug in het pelotonnetje met favorieten. Het beulswerk van Oomen ging voort en finaal ging Almeida dan toch voor de bijl op 48 km, net zoals Rafal Majka. Oomen zwaaide af, Hamilton pakte over vooraan. Niet lang, al snel kregen we nog slechts zes leiders, want de vroege vluchters waren intussen één na één opgeraapt, behalve de dagwinnaar van woensdag Ben O'Connor die moedig streed.

Het duo Hart-Dennis voor Ineos-Grenadiers, het Sunweb duo Hindley-Kelderman, Nibali en Fugslang, maar ook voor die laatste twee veteranen ging het te snel. We kregen een strijd tussen twee ploegen en twee kopmannen. Dennis bepaalde het tempo, in zijn zog volgde Hart, daarna Hindley en Kelderman die precies ook problemen had met de raid bergop van de tweevoudige wereldkampioen tijdrijden.

Almeida stort ineen

Op 47 km van het eind moest hij een klein gaatje laten, maar pikte hij weer aan. Intussen keek Almeida al tegen een achterstand van 1:10 aan op de leiders. Kelderman zou uiteindelijk op 45,5 km moeten lossen. Ploegmaat Hindley kreeg schijnbaar de opdracht om niet te wachten, want hij peddelde mee met de Ineos Grenadiers.

Vooraan werd met O'Connor 500 meter verder de laatste vluchter bijgebeend. Rohan Dennis klauterde naarstig voort, met Hart en Hindley in zijn wiel. Kelderman viel terug, maar wist op de top de schade te beperken tot 49 seconden, Nibali volgde op 2:30, Almeida op 3:40 van het trio.

De 21 km lange afdaling kende geen uitvallers, Kelderman zou zelfs vijf seconden terugnemen, maar daarna in het tussenstuk richting de slotklim bleek hij solo in het nadeel en zag hij zijn achterstand groeien naar 1:50 aan de voet van de slotklim. Hij maakte ook even misbaar naar de ploegwagen toen hij alleen moest blijven rijden.

Vooraan moest Dennis vroeg lossen, Hindley en Hart vochten het uit onder elkaar en Kelderman leek te kraken toen Bilbao en Fugslang hem bergop voorbij vlogen. Over en out voor de Nederlander?

Toch niet, hij herstelde en wist de schade te beperken. Vooraan nestelde Hindley zich in het wiel van Hart die de volledige slotklim voor zijn rekening moest nemen. Het wieltjeszuigen loonde, Hindley pakte de dagzege in de sprint voor Hart. Bilbao finishte als derde, Fuglsang vierde en Kelderman kwam binnen op een vijfde plaats op en pakt daarmee de roze trui. Hij telt nu 12 seconden voorsprong op z'n ploegmaat Hindley en 15 op Hart. Almeida valt terug naar een vijfde plaats op 2:16.

Nu de bergrit op zaterdag door de Franse autoriteiten werd ingekort tot een Italiaans onderonsje kreeg de donderdagrit een nog groter belang in deze Giro. Met zo'n 5500 hoogtemeters en onderweg vier gecategoriseerde beklimmingen beloofde het klassement door elkaar geschud te worden, temeer de klassementsrenners zich de voorbije twee dagen rustig hadden gehouden. De Campo Carlo Magno en de Passo Castrin vormden slechts opwarmertjes voor de Stelvio, 24,7 km lang aan 7,5%. 48 haarspeldbochten later wachtte de afdaling naar Bormio waarna nog de slotklim volgde naar de Torre di Fraele, 8,7 km aan 6,8%. Zou Almeida het roze houden of niet? Dat de renners er zin in hadden bleek al meteen na de start waar het aanvallen regende en een enorm hoog tempo werd ontwikkeld. Uiteindelijk zou een groep van 20 zich even afscheiden van het peloton op de eerste klim, maar in de afdaling werd het merendeel teruggepakt. Het was Thomas De Gendt die het daarna opnieuw probeerde en enkele renners met zich mee kreeg. In verschillende fasen vormde zich een leidersgroep van 15. Daarin onze landgenoot dus, verder nog Fabio Felline, Alessandro Tonelli, Stéphane Rossetto, Ruben Guerreiro, Daniel Navarro, Matthew Holmes, Dario Cataldo, Antonio Pedrero, Sergio Samitier Louis Meintjes, Ben O'Connor, Filippo Ganna, Ben Swift en Joe Dombrowski. Veel voorsprong gunde het peloton hen nooit, Sunweb hield het binnen de vier minuten. Aan de voet van de Stelvio telden de koplopers nog drie minuten bonus, te weinig wellicht om het uit te zingen tot het eind want Sunweb zette al zijn renners in stelling om een hoog tempo te draaien bergop. Nico Denz nam de eerste 4 km voor zijn rekening, daarna moest Chad Haga vier km aan de bak, vervolgens was het de beurt aan Martijn Tusveld en zo werd het rijtje afgegaan tot Sam Oomen op kop kwam. Roze trui Almeida kreeg het een eerste keer lastig op 50 km van het eind, met nog 12 km klimwerk voor de boeg. De Portugees kraakte nog niet en vocht zich terug in het pelotonnetje met favorieten. Het beulswerk van Oomen ging voort en finaal ging Almeida dan toch voor de bijl op 48 km, net zoals Rafal Majka. Oomen zwaaide af, Hamilton pakte over vooraan. Niet lang, al snel kregen we nog slechts zes leiders, want de vroege vluchters waren intussen één na één opgeraapt, behalve de dagwinnaar van woensdag Ben O'Connor die moedig streed. Het duo Hart-Dennis voor Ineos-Grenadiers, het Sunweb duo Hindley-Kelderman, Nibali en Fugslang, maar ook voor die laatste twee veteranen ging het te snel. We kregen een strijd tussen twee ploegen en twee kopmannen. Dennis bepaalde het tempo, in zijn zog volgde Hart, daarna Hindley en Kelderman die precies ook problemen had met de raid bergop van de tweevoudige wereldkampioen tijdrijden. Op 47 km van het eind moest hij een klein gaatje laten, maar pikte hij weer aan. Intussen keek Almeida al tegen een achterstand van 1:10 aan op de leiders. Kelderman zou uiteindelijk op 45,5 km moeten lossen. Ploegmaat Hindley kreeg schijnbaar de opdracht om niet te wachten, want hij peddelde mee met de Ineos Grenadiers. Vooraan werd met O'Connor 500 meter verder de laatste vluchter bijgebeend. Rohan Dennis klauterde naarstig voort, met Hart en Hindley in zijn wiel. Kelderman viel terug, maar wist op de top de schade te beperken tot 49 seconden, Nibali volgde op 2:30, Almeida op 3:40 van het trio. De 21 km lange afdaling kende geen uitvallers, Kelderman zou zelfs vijf seconden terugnemen, maar daarna in het tussenstuk richting de slotklim bleek hij solo in het nadeel en zag hij zijn achterstand groeien naar 1:50 aan de voet van de slotklim. Hij maakte ook even misbaar naar de ploegwagen toen hij alleen moest blijven rijden. Vooraan moest Dennis vroeg lossen, Hindley en Hart vochten het uit onder elkaar en Kelderman leek te kraken toen Bilbao en Fugslang hem bergop voorbij vlogen. Over en out voor de Nederlander? Toch niet, hij herstelde en wist de schade te beperken. Vooraan nestelde Hindley zich in het wiel van Hart die de volledige slotklim voor zijn rekening moest nemen. Het wieltjeszuigen loonde, Hindley pakte de dagzege in de sprint voor Hart. Bilbao finishte als derde, Fuglsang vierde en Kelderman kwam binnen op een vijfde plaats op en pakt daarmee de roze trui. Hij telt nu 12 seconden voorsprong op z'n ploegmaat Hindley en 15 op Hart. Almeida valt terug naar een vijfde plaats op 2:16.