De funfactor bij Team INEOS

Team INEOS leek na de opgave van kopman Egan Bernal in de Tour en de ongelukkige crash over een bidon van kopman Geraint Thomas in de Giro op een annus horibilis af te stevenen. In de Tour had de ploeg van teambaas Dave Brailsford weliswaar de eer nog kunnen redden door met Richard Carapaz en Michal Kwiatkowski een mooi duet op te voeren, maar meer dan een ritzege in de slotweek leverde dat niet meer op.
...

Team INEOS leek na de opgave van kopman Egan Bernal in de Tour en de ongelukkige crash over een bidon van kopman Geraint Thomas in de Giro op een annus horibilis af te stevenen. In de Tour had de ploeg van teambaas Dave Brailsford weliswaar de eer nog kunnen redden door met Richard Carapaz en Michal Kwiatkowski een mooi duet op te voeren, maar meer dan een ritzege in de slotweek leverde dat niet meer op. Al gaf het Team INEOS wel een ander gezicht: dat van aanvallers. Zoals ook plan B in de Giro plots veel aantrekkelijker bleek dan plan A (met een treintje Geraint Thomas op de sporen naar het roze zetten). De Grenadiers deden hun naam eer aan door in full attack-mode te gaan, met de hele ploeg.Het leverde naast de drie tijdritzeges van tijdrijder Filippo Ganna nog vier ritzeges op: ook een zege voor de Italiaan in een rit in lijn, over nota bene een col van eerste categorie, een triomf voor Jhonatan Narváez en twee voor Tao Geoghegan Hart, op weg naar zijn verrassende eindzege. Maar ook de vier andere INEOS-renners (Rohan Dennis, Ben Swift, Salvatore Puccio en Jonathan Castroviejo) finishten elk een of meerdere keren in de top vier van een rit.Het zegt alles over de ingesteldheid bij Team INEOS, aanvallender dan ooit. Beloond met ook de eindzege in het ploegenklassement, de witte en vooral de roze trui van Geoghegan Hart - nota bene op dezelfde dag waarop Richard Carapaz met een onverwacht offensief de leiderstrui in de Vuelta overnam van Primoz Roglic.Die offensieve manier van koersen, in combinatie met de sympathieke, welbespraakte en geliefde Tao Geoghegan Hart als eindwinnaar, warmde het hart van wielerfans de voorbije drie weken meer op dan in alle jaren waarin Team Sky met Chris Froome als een koele, berekende machine de Tour naar zijn hand zette, dankzij de fameuze bergtrein. Zelfs een zéér uitgelaten en emotionele manager Dave Brailsford bekende dat hij er veel plezier aan had beleefd en dat INEOS, getrouw aan de avonturiersmentaliteit van eigenaar/miljardair Jim Ratcliffe, die aanpak zal blijven hanteren. In de voorbije Tour zei Brailsford nog dat andere teams de achterstand hadden ingehaald, en dat INEOS was blijven stilstaan, maar evengoed wint het Britse team na de Giro straks ook nog de Vuelta (met Carapaz). En volgend jaar kan Brailsford, in het eerste post-Chris Froomejaar, een ploeg in grote rondes vormen met onder meer Egan Bernal, Geraint Thomas, Adam Yates, Richard Carapaz, Tao Geoghegan Hart, Pavel Sivakov, Daniel Martinez, Richie Porte, Rohan Dennis, Filippo Ganna én 'onze' Laurens De Plus. Hoeveel de eindzege van Geoghegan Hart in de Giro van 2020 écht waard is, zal blijken uit de rangorde binnen INEOS in een van de drie grote rondes, met name in de Tour.Heeft de ploegleiding van Sunweb nu geblunderd of niet, door Jai Hindley niet te laten wachten op Wilco Kelderman in de rit over de Stelvio en naar Sestrière? Maar door de Australiër in het wiel van Tao Geoghegan Hart en de ontketende Rohan Dennis te houden? Feit is dat Kelderman in die twee cruciale bergritten vooral tijd verloor in de afdaling en op de vlakke tussenstukken (bijna twee minuten). Met Hindley aan zijn zijde had hij dat verlies misschien kunnen beperken, maar ook niet tot minder dan een minuut op de stoomtrein Rohan Dennis. Bovendien was de Nederlander in de afsluitende tijdrit in Milaan slechts drie seconden sneller dan Tao Geoghegan Hart. Weliswaar met een andere mindset aangezien het roze allicht buiten bereik was, maar hij ging niettemin toch voluit, zo bleek aan de finish.De grote fout is dat de ploegleiding van Sunweb Jai Hindley donderdag op de Stelvio en op de slotklim naar Laghi di Cancano in het wiel van Geoghegan Hart liet zitten, hem niet een keer liet aanvallen om de Brit te testen en eventueel Dennis met een versnelling overboord te gooien. Maar zelfs dat was misschien niet voldoende geweest, want de Australiër verloor in de slottijdrit van 15 kilometer liefst 39 seconden op de INEOS-renner. Conclusie: de sterkste renner heeft gewonnen, weliswaar met een zeer groot aandeel voor Rohan Dennis. Los van alle tactiek haalt Team Sunweb wel weer zijn gelijk met zijn jongerenpolitiek, door weer een (voor het grote publiek) onbekende diamant te polijsten tot een wereldtopper die schittert in een grote ronde, zoals ook al Søren Kragh Andersen en Marc Hirschi in de voorbije Tour. Daarnaast heeft het nog Thymen Arensman (20 jaar, zaterdag derde in de Vuelta na Tim Wellens), de Belg Ilan Van Wilder en de Nederlander Nils Eekhoff als aankomende talenten. Bij wie volgend jaar ook de veelbelovende jongeren Andreas Leknessund, Marco Brenner en de Belg Henri Vandenabeele toegevoegd zullen worden. Voor Sunweb wordt het wel zaak om al die talenten aan boord te blijven houden.Het was voorzien dat hij in dienst van Remco Evenepoel had moeten rijden, maar João Almeida bleek bij Deceuninck-Quick-Step een meer dan valabele vervanger: vijftien dagen roze trui, pas op de Stelvio gekraakt, maar zich daarna nog herpakt, met een vierde plaats op Sestrière én een vierde stek in de afsluitende tijdrit, als beste klassementsrenner. Almeida veroverde zo nog een vierde stek in de eindstand van de Giro, nota bene in zijn debuut in een grote ronde. De laatste twee renners die daarin geslaagd zijn (top vier in eerste Grand Tour)? Tadej Pogacar (3e, Vuelta 2019) en Andy Schleck (2e, Giro 2007)...Veelbelovend voor de toekomst dus, mede gezien Almeida's kwaliteiten bergop én tegen de klok. Zoals ook Remco Evenepoel (20) die heeft. Hij en de 22-jarige Portugees kunnen de komende jaren een te duchten duo worden in grote rondes, tenzij Patrick Lefevere ze uit elkaar zou halen om kopman te zijn in de Giro of Tour.Ook hoopgevend: Deceuninck-Quick-Step heeft nog ijzers in het rondevuur, met liefst drie renners in de top 15 van de Giro: naast Almeida ook Fausto Masnada (25) als 9e (een middenseizoenstransfer van Lefevere) en James Knox (24) als 14e. Plus ook nog 'veteraan' Pieter Serry (31) en Mikkel Honoré (23) die als 28e en 30e finishten in Milaan. Een groep die bovendien zichtbaar heel erg aan elkaar hing, en vanuit België fel ondersteund werd door de revaliderende Remco Evenepoel. De rondetoekomst van Deceuninck-Quick-Step lijkt verzekerd.Koste wat het kost zou organisator Mauro Vegni Milaan halen, zelfs toen Girofavorieten als Simon Yates en Steven Kruijswijk de race moesten verlaten na een positieve coronatest, en ook verschillende ploegmedewerkers besmet bleken. De teambubbels waren immers verre van ondoorprikbaar gebleken. Toch bleven daarna de positieve gevallen bij de renners (officeel) uit en haalde Vegni effectief zijn gedroomde eindpunt, waarna vanaf vandaag in Italië een semi-lockdown wordt ingevoerd... De Giro verschafte de Italianen volgens Vegni niettemin verstrooiing in moeilijke tijden, een gevoel om trots op te zijn. Met dank ook aan nieuwe ster Filippo Ganna, die in zijn eerste grote ronde vier ritzeges behaalde (als eerste Italiaan ooit) en dé nieuwe standaard is geworden in het tijdrijden. Ook Diego Ulissi pikte twee etappes mee, maar daar bleef het bij. De verhoopte zege van publiekslieveling Vincenzo Nibali zat er nooit in. Meer zelfs: de Haai eindigde op zijn 35e als zevende, het slechtste resultaat ooit in de Girogeschiedenis van de beste Italiaan in het algemene klassement. Een vervolg van wat zich ook in de Tour aftekende, met slechts één Italiaan (Damiano Caruso, 10e) in de top 60. En in de Vuelta staat de eerste Italiaan ook pas 15e, met Mattia Cattaneo. Een renner van Deceuninck-Quick-Step...Liefst tien maanden heeft hij zijn familie in Londen niet meer gezien, zei rozetruidrager Tao Geoghegan Hart zondag. Door alle reisrestricties in verschillende landen, door de strikte teambubbels tijdens het coronaseizoen. Dat de Brit desondanks gefocust kon blijven, zegt veel over zijn mentale sterkte. Maar niet elke renner kan even goed omgaan met zo'n lange uithuizigheid, met de continue zorgen om een mogelijke coronabesmetting, met de mogelijke stress om een nog niet verlengd contract voor 2021. De mentale last die dat met zich meebracht en nog steeds meebrengt, kan en mag niet onderschat worden. Daarom was het dan ook volkomen begrijpelijk dat de renners met een grote meerderheid (16 ploegen van de 22) vorige vrijdag stemden om de compleet onzinnige, vlakke rit van liefst 259 kilometer richting Asti in te korten. Zeker gezien het felle regenweer die dag en vooral de bijzonder zware bergritten die ze al achter de rug hadden, met bovendien late transfers naar hun hotel. Het was in een coranapandemie een extra grote aanslag geweest op hun immuunsysteem, klonk het achteraf.Dat de renners zo in groep een te spektakelgekke organisator op de knieën kregen, is alleen maar toe te juichen, ook al had dat vroeger gekund - niet vlak voor de start - en had dat beter gecommuniceerd moeten worden, met de organisatie en de buitenwereld. Iets wat ze vandaag, na de Giro, wel hebben gedaan, met een open brief waarin ze beklemtonen dat ze inderdaad "geen superhelden zijn, zoals sommigen soms denken, maar mensen. Met sterktes en zwaktes, bezorgd over onszelf en onze families." Hopelijk wordt het een mijlpaal in de wielergeschiedenis, zodat renners vanaf nu vlugger en luider dan ooit gezamenlijk hun stem zullen verheffen, in samenspraak met een echte, goed werkende rennersvakbond.