Het zou in het huidige tijdsbeeld echt niet meer kunnen. In 1983 won Eric Vanderaerden de proloog in de Tour. Niemand had dat verwacht. Vanderaerden, vrij vroeg vertrokken, werd niet door de televisie gevolgd en al evenmin dacht een fotograaf eraan een beeld van hem te schieten. Dat was een ser...

Het zou in het huidige tijdsbeeld echt niet meer kunnen. In 1983 won Eric Vanderaerden de proloog in de Tour. Niemand had dat verwacht. Vanderaerden, vrij vroeg vertrokken, werd niet door de televisie gevolgd en al evenmin dacht een fotograaf eraan een beeld van hem te schieten. Dat was een serieus probleem. Het weekblad Sport '80, de verre voorloper van Sport/Voetbalmagazine, had een fotograaf, de bloednerveuze Brusselaar Aldo Tonnoir, naar de Ronde van Frankrijk gestuurd. Die trok wit weg toen bleek dat Vanderaerden had gewonnen en de gele trui aantrok. Hij vreesde meer dan een donderspeech van zijn hoofdredacteur die zeer berucht was om zijn woedeaanvallen.HaarscherpMaar voor ieder probleem was er een oplossing. En de contacten tussen de media en de renners waren toen veel minder afstandelijk dan nu. Dus legde de fotograaf, wel bekend in het wielermilieu, zijn probleem aan Vanderaerden uit. Die had meteen een idee: hij zou een deel van de tijdrit overdoen. Nadat hij eerst een verfrissende douche had genomen.Zo gebeurde het uiteindelijk ook. Tonnoir posteerde zich in alle rust langs de kant van de weg en nam ontelbare foto's van Vanderaerden die nog maar eens het uiterste uit zichzelf perste. De beelden waren haarscherp. Op de redactie in Brussel spinde de hoofdredacteur van tevredenheid. 'Wat ziet Vanderaerden er fris uit', zei hij met bewondering in de stem. De journalisten van Sport '80 hadden de grootste moeite om niet in lachen uit te barsten.