Voor de start verdween zevenvoudig groenetruiwinnaar Peter Sagan door een knieprobleem uit de wedstrijd, maar ook tijdens de koers verloor het peloton snel volk. Door de harde rugwind, die de rit zelfs met tien minuten vertraging had doen beginnen, barstte de wedstrijd van bij de start in waaiers uit elkaar. Pas toen na vijftien kilometer dertien renners waren weggereden, kwam de rust in het peloton terug en sloten alle achterblijvers weer aan.

Voorin zaten veel verschillende rennerstypes: wereldkampioen Julian Alaphilippe, tijdrijders als Stefan Küng en Stefan Bissegger, sprinters André Greipel en Luka Mezgec, en klassieke specialisten Edward Theuns en Nils Politt hadden verder het gezelschap van Imanol Erviti, Connor Swift, Harry Sweeny, Critérium du Dauphiné-ritwinnaar Brent Van Moer, Sergio Henao en Edvald Boasson Hagen. De dertien begrepen elkaar prima.

De voorsprong van de vroege vlucht liep op de golvende wegen doorheen de Ardèche op tot ver boven de tien minuten, want geen van de overgebleven sprinters zette in de achtervolging een ploegmaat in. De kans op een massasprint was verkeken, het peloton werd bijna de hele dag geleid door de ploegmaats van gele trui Tadej Pogacar en kwam uiteindelijk met meer dan een kwartier achterstand over de streep in Nîmes.

Voorin was Politt de eerste om het vuur aan de lont te steken met een uitvalspoging op vijftig kilometer van de finish. Tien kilometer later was de Duitser opnieuw mee bij een aanval van Sweeny, waarop ook Küng en Erviti reageerden. Van Moer, een ploegmaat van de Australiër Sweeny bij Lotto Soudal, moest zich achterin beperken tot volgen, en ook een energieke Alaphilippe kreeg de kloof niet kleiner. De vier zouden voorop blijven tot de streep.

Sweeny bracht met een versnelling op de laatste helling Europees tijdritkampioen Küng in de problemen, maar daar betaalden hij en Erviti een prijs voor toen Politt op de top ging aanvallen. De boomlange Politt, die in zijn carrière enkel nog maar een ritje won in de Ronde van Duitsland 2018 en verder vooral ereplaatsen verzamelde in de Vlaamse voorjaarsklassiekers, sloeg meteen een kloofje, diepte dat verder uit, en sloeg zich net voor zijn mooiste zege letterlijk voor het hoofd van ongeloof.

Politt had uiteindelijk een halve minuut voorgift op zijn twee achtervolgers, waar de Spanjaard Erviti de 22-jarige Sweeny klopte in het sprintje voor plek 2. Küng werd vierde, Theuns en Van Moer moesten in de sprint voor plek vijf Mezgec en Greipel voor zich dulden. In het prestigespurtje van het peloton toonde Mark Cavendish zich sneller dan Michael Matthews en Jasper Philipsen, goed voor nog eens enkele puntjes extra voor zijn groene trui.

In de top tien van het algemene klassement verandert er helemaal niets. Leider Tadej Pogacar heeft meer dan vijf minuten voorsprong op al zijn achtervolgers. Vrijdag wachten hem en de andere 154 resterende Tourrenners een vergelijkbare overgangsetappe van 219 kilometer tussen Nîmes en Carcassonne.

Voor de start verdween zevenvoudig groenetruiwinnaar Peter Sagan door een knieprobleem uit de wedstrijd, maar ook tijdens de koers verloor het peloton snel volk. Door de harde rugwind, die de rit zelfs met tien minuten vertraging had doen beginnen, barstte de wedstrijd van bij de start in waaiers uit elkaar. Pas toen na vijftien kilometer dertien renners waren weggereden, kwam de rust in het peloton terug en sloten alle achterblijvers weer aan. Voorin zaten veel verschillende rennerstypes: wereldkampioen Julian Alaphilippe, tijdrijders als Stefan Küng en Stefan Bissegger, sprinters André Greipel en Luka Mezgec, en klassieke specialisten Edward Theuns en Nils Politt hadden verder het gezelschap van Imanol Erviti, Connor Swift, Harry Sweeny, Critérium du Dauphiné-ritwinnaar Brent Van Moer, Sergio Henao en Edvald Boasson Hagen. De dertien begrepen elkaar prima. De voorsprong van de vroege vlucht liep op de golvende wegen doorheen de Ardèche op tot ver boven de tien minuten, want geen van de overgebleven sprinters zette in de achtervolging een ploegmaat in. De kans op een massasprint was verkeken, het peloton werd bijna de hele dag geleid door de ploegmaats van gele trui Tadej Pogacar en kwam uiteindelijk met meer dan een kwartier achterstand over de streep in Nîmes. Voorin was Politt de eerste om het vuur aan de lont te steken met een uitvalspoging op vijftig kilometer van de finish. Tien kilometer later was de Duitser opnieuw mee bij een aanval van Sweeny, waarop ook Küng en Erviti reageerden. Van Moer, een ploegmaat van de Australiër Sweeny bij Lotto Soudal, moest zich achterin beperken tot volgen, en ook een energieke Alaphilippe kreeg de kloof niet kleiner. De vier zouden voorop blijven tot de streep. Sweeny bracht met een versnelling op de laatste helling Europees tijdritkampioen Küng in de problemen, maar daar betaalden hij en Erviti een prijs voor toen Politt op de top ging aanvallen. De boomlange Politt, die in zijn carrière enkel nog maar een ritje won in de Ronde van Duitsland 2018 en verder vooral ereplaatsen verzamelde in de Vlaamse voorjaarsklassiekers, sloeg meteen een kloofje, diepte dat verder uit, en sloeg zich net voor zijn mooiste zege letterlijk voor het hoofd van ongeloof. Politt had uiteindelijk een halve minuut voorgift op zijn twee achtervolgers, waar de Spanjaard Erviti de 22-jarige Sweeny klopte in het sprintje voor plek 2. Küng werd vierde, Theuns en Van Moer moesten in de sprint voor plek vijf Mezgec en Greipel voor zich dulden. In het prestigespurtje van het peloton toonde Mark Cavendish zich sneller dan Michael Matthews en Jasper Philipsen, goed voor nog eens enkele puntjes extra voor zijn groene trui. In de top tien van het algemene klassement verandert er helemaal niets. Leider Tadej Pogacar heeft meer dan vijf minuten voorsprong op al zijn achtervolgers. Vrijdag wachten hem en de andere 154 resterende Tourrenners een vergelijkbare overgangsetappe van 219 kilometer tussen Nîmes en Carcassonne.