'Logistiek onmogelijk.' 'Verlieslatend, want geen mediapartners.' Jarenlang hield Tourbaas Christian Prudhomme, verstrikt in een conservatieve, commerciële visie, de boot af voor een 'officiële' Ronde van Frankrijk voor dames, georganiseerd door ASO. Meer dan acht edities (sinds 2014) van La Course by Le Tour de France zat er niet in. Een eendagswedstrijd tijdens de Ronde van Frankrijk voor mannen die vaak een veredeld criterium was. Ondanks de grote namen op de erelijst, zoals Marianne Vos en Annemiek van Vleuten, die elk twee keer wonnen.
...

'Logistiek onmogelijk.' 'Verlieslatend, want geen mediapartners.' Jarenlang hield Tourbaas Christian Prudhomme, verstrikt in een conservatieve, commerciële visie, de boot af voor een 'officiële' Ronde van Frankrijk voor dames, georganiseerd door ASO. Meer dan acht edities (sinds 2014) van La Course by Le Tour de France zat er niet in. Een eendagswedstrijd tijdens de Ronde van Frankrijk voor mannen die vaak een veredeld criterium was. Ondanks de grote namen op de erelijst, zoals Marianne Vos en Annemiek van Vleuten, die elk twee keer wonnen.Nochtans werd in 1955 (!) al een eerste Ronde van Frankrijk voor vrouwen georganiseerd, gewonnen door de Britse Millie Robinson. En van 1984 tot 2009 stond de Tour Cycliste Féminin/Tour de la CEE féminin/La Grande Boucle Féminine op de kalender - verschillende benamingen, wegens verschillende organisatoren. Met Jeannie Longo als recordhoudster (drie eindzeges), en ook een Belgische winnares, Heidi Van De Vijver, in 1993.Van 2006 tot 2016 werd ook een soortgelijke La Route de France Féminine op poten gezet. Weliswaar onafhankelijk van ASO. Bovendien in een periode waarin het vrouwenwielrennen nog niet zo boomde als de laatste jaren. Dat ASO nu overstag ging, is voor een stukje te danken aan de UCI, die de druk opvoerde. Maar vooral aan Zwift, het Amerikaanse onlinefietsplatform dat met een stevige financiële injectie het grootste risico weggenomen heeft voor ASO, tenminste voor de komende vier jaar. Ook France Télévisions sprong op de kar, door de steeds hogere kijkcijfers voor vrouwenkoersen. Met de garantie dat elke rit minimaal twee uur live zal worden uitgezonden. Zo start op 24 juli eindelijk de Tour de France Femmes, op de dag dat de mannen finishen op de Champs-Elysées - een goeie beslissing om zo de aandacht voor de vrouwenronde aan te zwengelen en los te koppelen van de mannenversie. Na een eerste kort criterium van 82 km op die eerste zondag staat voor de 22 teams van zes rensters de volgende dag een vlakke rit over 135 km tussen Meaux en Provins op het menu, met een steil klimmetje naar de finishlijn. De derde etappe, over 133 km, begint in Reims, waar in 1958 het eerste WK voor vrouwen plaatsvond, en eindigt in Epernay, bezaaid met vijf steile hellingen. Een soortgelijke rit als die in de Tour van 2019, gewonnen door Julian Alaphilippe na een soloaanval in de finale. Perfect geschikt voor puncheuses, zoals Lotte Kopecky, een van de topkandidates voor de groene trui, naast Marianne Vos.Nog meer (verhoopt) spektakel in de vierde etappe, over 126 km. Over onverharde grindstroken - flink golvende chemins blancs, waarvan één over 4,4 km - tussen de wijngaarden van Troyes naar Bar-sur-Aube. De volgende dag, tussen Bar-le-Duc en Saint-Dié-des-Vosges, moeten de dames liefst 175 km overbruggen. Een stuk verder dan alle eendagskoersen op de WorldTourkalender - de Ronde van Vlaanderen is bijvoorbeeld 'slechts' 158,6 km lang. Na die overgangsetappe zonder noemenswaardige hindernissen is het aan de klimsters. In de Vogezen, het bergmassief dat het dichtst in de buurt van Parijs ligt. Rit zes is nog relatief makkelijk (128 km van Saint-Dié naar Rosheim), maar in de zevende etappe moeten Annemiek van Vleuten, Demi Vollering (de twee topfavorietes voor de eindzege) en co over de Petit Ballon, de Platzerwasel en de Grand Ballon - ruim 3000 hoogtemeters en 127 km lang. En in de laatste rit, op zondag 31 juli, ligt de Ballon d'Alsace (die in 1905 de eerste échte col in de Tour voor mannen was) én de slotklim naar La Planche des Belles Filles te wachten. Daar zal het klassement definitief vorm krijgen. Na 'slechts' acht etappes - koersdirectrice Marion Rousse vergeleek het op de voorstelling met een Parijs-Nice of Criterium du Dauphiné - maar dat kan de komende jaren nog uitgebreid worden. Net als de totale prijzenpot, waarin voor de eerste editie 250.000 euro zal zitten. Met 50.000 euro voor de eindwinnares, een tiende van de buit voor de geletruidrager bij de mannen. Maar beter te weinig dan niets. En voor de hele organisatie van de eerste Tour de France Femmes: beter te laat dan nooit.