Geen uitzondering in deze editie, want de karavaan vertrekt of arriveert in zestien nog 'maagdelijke' plaatsen - het hoogste aantal in twintig jaar. Een bewuste keuze van Christian Prudhomme voor variatie, en om de voeling met het landelijke Frankrijk niet te verliezen. De grootsteden worden deze keer zelfs gemeden, want naast Parijs telt alleen aankomstplaats Montpellier meer dan 250.000 inwoners.

Aan geïnteresseerde gemeentes alleszins geen gebrek: liefst 273 stelden zich kandidaat voor een start of finish van een Tourrit. Weliswaar met een overwicht uit het noorden van Frankrijk, want in het financieel minder slagkrachtige zuiden moet ASO soms zélf een stad aanspreken, zoals Montauban, het eindpunt van de rit van vandaag.

Minpunt aan die landelijke plaatsen: goed logement vinden voor de duizenden Tourvolgers. Wees dus niet verrast als u op Twitter de typische kakkerlak-in-de-douchefoto's vanop piepkleine kamertjes ziet opduiken. Met hun luxecampers hebben ze bij Team Sky daar geen last van, al mag daar alleen het personeel slapen. De renners moeten immers - volgens een vorig jaar inderhaast gestemde UCI-regel - in "een door de organisatie voorzien hotel" overnachten.

Eventuele slechte accommodatie probeert de Britse ploeg dan maar te verbeteren door een apárte schoonmaakploeg elke dag op de hotelkamers los te laten en door luchtontvochtigers, reinigers en airco's plus aangepaste kussens en matrassen mee te zeulen (zoals ook Etixx-Quick-Step al jaren doet). Want, zo wist de slaapverliefde Joop Zoetemelk al in 1980: de Tour win je in bed.

De Franse Ludo

Een goeie nachtrust zullen de sprinters alvast nodig hebben, want in deze rit krijgen Marcel Kittel, André Greipel en Mark Cavendish opnieuw een kans op de heel licht dalende slotkilometer in Montauban. Tenzij er een groep voorop blijft die in het eerste heuvelachtige en kronkelende deel van de etappe, door de departementen Cantal en Aveyron, is weggereden.

Niet toevallig won Jacky Durand in 1998 in Montauban zijn derde en laatste Tourrit, door onder meer medevluchter Andrea Tafi, nog zo'n aanvaller pur sang, in de sprint te verslaan. Durand was de Franse Ludo Dierckxsens: even populair, maar veel sluwer en slimmer, waardoor hij naast die etappezeges in de Tour ook lange aanvallen in Parijs-Tours en de Ronde van Vlaanderen succesvol afrondde.

In 1998 werd Durand ook verkozen tot de meest strijdlustige Tourrenner. Tot vorig jaar een (soms chauvinistische) keuze van een (Franse) jury - zo had niet Romain Bardet maar Peter Sagan in 2015 die prijs verdiend. De formule wordt nu echter aangepast: naast de jury, bestaande uit wedstrijddirecteur Thierry Gouvenou, twee journalisten (van AFP en van L'Equipe) plus ex-renners Laurent Jalabert en Greg LeMond (co-commentatoren bij respectievelijk France TV en Eurosport), laat sponsor Antargaz voortaan via sociale media het publiek meestemmen voor de 'Super Combatif'. Al krijgen de fans slechts één stem, naast de vijf van de jury. Bij gelijkheid in stemmen geeft die van Gouvenou de doorslag.

Het belet echter niet dat ook in deze Tour weer vreemde keuzes gemaakt worden, zoals Thomas Voeckler die de prijs van de strijdlust kreeg omdat hij in het laatste deel van de derde etappe naar Armindo Fonseca was gereden. Meer dan 200 kilometer had de moedige Fransman nochtans moederziel alleen uit voor een lummelend peloton gefietst... Maar Titi is nu eenmaal dé chouchou van de Fransen.

Een fitte Jaja

Jurylid Laurent Jalabert zal na deze rit in eigen bed kunnen slapen, want hij woont in finishplaats Montauban. Jaja, geboren in het nabijgelegen Mazamet, was als jeugdrenner al lid van de plaatselijke wielerclub, US Montauban 82, waar ook ex-profs als Alexandre Botcharov, Thomas Davy en Laurent Roux gevormd werden.

In maart 2013 werd hij in de hoofdstad van het departement Tarn-et-Garonne wel met de fiets aangereden door een wagen. De tweevoudig winnaar van de groene én de bolletjestrui liep meerdere breuken op, maar herstelde snel en is intussen weer een van de fitste ex-profrenners.

In mei eindigde hij nog als zevende en vierde in een triatlon en een wielerwedstrijd op het Frans-Polynesische eiland Tahiti, in de Stille Oceaan. En vorig jaar liep Jalabert de marathon van New York in 2 uur en 55 minuten. Niet slecht voor een 47e jarige...

Geen uitzondering in deze editie, want de karavaan vertrekt of arriveert in zestien nog 'maagdelijke' plaatsen - het hoogste aantal in twintig jaar. Een bewuste keuze van Christian Prudhomme voor variatie, en om de voeling met het landelijke Frankrijk niet te verliezen. De grootsteden worden deze keer zelfs gemeden, want naast Parijs telt alleen aankomstplaats Montpellier meer dan 250.000 inwoners.Aan geïnteresseerde gemeentes alleszins geen gebrek: liefst 273 stelden zich kandidaat voor een start of finish van een Tourrit. Weliswaar met een overwicht uit het noorden van Frankrijk, want in het financieel minder slagkrachtige zuiden moet ASO soms zélf een stad aanspreken, zoals Montauban, het eindpunt van de rit van vandaag.Minpunt aan die landelijke plaatsen: goed logement vinden voor de duizenden Tourvolgers. Wees dus niet verrast als u op Twitter de typische kakkerlak-in-de-douchefoto's vanop piepkleine kamertjes ziet opduiken. Met hun luxecampers hebben ze bij Team Sky daar geen last van, al mag daar alleen het personeel slapen. De renners moeten immers - volgens een vorig jaar inderhaast gestemde UCI-regel - in "een door de organisatie voorzien hotel" overnachten.Eventuele slechte accommodatie probeert de Britse ploeg dan maar te verbeteren door een apárte schoonmaakploeg elke dag op de hotelkamers los te laten en door luchtontvochtigers, reinigers en airco's plus aangepaste kussens en matrassen mee te zeulen (zoals ook Etixx-Quick-Step al jaren doet). Want, zo wist de slaapverliefde Joop Zoetemelk al in 1980: de Tour win je in bed.Een goeie nachtrust zullen de sprinters alvast nodig hebben, want in deze rit krijgen Marcel Kittel, André Greipel en Mark Cavendish opnieuw een kans op de heel licht dalende slotkilometer in Montauban. Tenzij er een groep voorop blijft die in het eerste heuvelachtige en kronkelende deel van de etappe, door de departementen Cantal en Aveyron, is weggereden.Niet toevallig won Jacky Durand in 1998 in Montauban zijn derde en laatste Tourrit, door onder meer medevluchter Andrea Tafi, nog zo'n aanvaller pur sang, in de sprint te verslaan. Durand was de Franse Ludo Dierckxsens: even populair, maar veel sluwer en slimmer, waardoor hij naast die etappezeges in de Tour ook lange aanvallen in Parijs-Tours en de Ronde van Vlaanderen succesvol afrondde.In 1998 werd Durand ook verkozen tot de meest strijdlustige Tourrenner. Tot vorig jaar een (soms chauvinistische) keuze van een (Franse) jury - zo had niet Romain Bardet maar Peter Sagan in 2015 die prijs verdiend. De formule wordt nu echter aangepast: naast de jury, bestaande uit wedstrijddirecteur Thierry Gouvenou, twee journalisten (van AFP en van L'Equipe) plus ex-renners Laurent Jalabert en Greg LeMond (co-commentatoren bij respectievelijk France TV en Eurosport), laat sponsor Antargaz voortaan via sociale media het publiek meestemmen voor de 'Super Combatif'. Al krijgen de fans slechts één stem, naast de vijf van de jury. Bij gelijkheid in stemmen geeft die van Gouvenou de doorslag.Het belet echter niet dat ook in deze Tour weer vreemde keuzes gemaakt worden, zoals Thomas Voeckler die de prijs van de strijdlust kreeg omdat hij in het laatste deel van de derde etappe naar Armindo Fonseca was gereden. Meer dan 200 kilometer had de moedige Fransman nochtans moederziel alleen uit voor een lummelend peloton gefietst... Maar Titi is nu eenmaal dé chouchou van de Fransen.Jurylid Laurent Jalabert zal na deze rit in eigen bed kunnen slapen, want hij woont in finishplaats Montauban. Jaja, geboren in het nabijgelegen Mazamet, was als jeugdrenner al lid van de plaatselijke wielerclub, US Montauban 82, waar ook ex-profs als Alexandre Botcharov, Thomas Davy en Laurent Roux gevormd werden.In maart 2013 werd hij in de hoofdstad van het departement Tarn-et-Garonne wel met de fiets aangereden door een wagen. De tweevoudig winnaar van de groene én de bolletjestrui liep meerdere breuken op, maar herstelde snel en is intussen weer een van de fitste ex-profrenners.In mei eindigde hij nog als zevende en vierde in een triatlon en een wielerwedstrijd op het Frans-Polynesische eiland Tahiti, in de Stille Oceaan. En vorig jaar liep Jalabert de marathon van New York in 2 uur en 55 minuten. Niet slecht voor een 47e jarige...