Hoewel beiden elkaar voor het eerst ontmoetten, thuis bij Sep Vanmarcke in Waregem, bleken ze al veel langer een boontje voor elkaar te hebben. "Sep," vertelt Van Hooydonck, "koerste bij belofteploeg Jong Vlaanderen samen met Reno De Keulenaer, verre familie van mij. Die zei me dat Sep mij op de ploegwebsite als zijn favoriete ex-renner genoemd had. Toen ik dat checkte, bleek hij bovendien mijn evenbeeld: lang, smal, licht rossig haar... Sindsdien heb ik hem op de voet gevolgd."

Vanmarcke van zijn kant hoort - gezien de fysieke gelijkenis en zijn aanvallende manier van koersen - al van bij de jeugdjaren dat hij "de nieuwe Edwig Van Hooydonck" zou worden. "Maar dat was allerminst vervelend", aldus de Belkinrenner. "Integendeel. Ik vond en vind het een grote eer. Edwigs Rondezeges heb ik nochtans niet bewust meegemaakt - ik was amper geboren -, maar de tv-beelden heb ik wel vele keren gezien. Als ze mij dan met zo'n kampioen vergelijken, begin ik te stralen. 'Edwig Van Hooydonck', die naam heeft iets mythisch, hé. Door die demarrages op de Bosberg, door die huilbui op het podium, maar ook door Edwigs moedige beslissing om veel geld te laten liggen en nog voor zijn dertigste te stoppen omdat de rest epo nam. Dus: grenzeloos respect!"

De rest van het dubbelinterview, waarin Vanmarcke en Van Hooydonck ook over hun afkeer voor een vedettestatus, de nervositeit en de voorbereiding op de Ronde en over het fameuze Bosberggevoel spreken, kunt u van de week lezen in het nieuwe nummer van Sport/Voetbalmagazine.

Hoewel beiden elkaar voor het eerst ontmoetten, thuis bij Sep Vanmarcke in Waregem, bleken ze al veel langer een boontje voor elkaar te hebben. "Sep," vertelt Van Hooydonck, "koerste bij belofteploeg Jong Vlaanderen samen met Reno De Keulenaer, verre familie van mij. Die zei me dat Sep mij op de ploegwebsite als zijn favoriete ex-renner genoemd had. Toen ik dat checkte, bleek hij bovendien mijn evenbeeld: lang, smal, licht rossig haar... Sindsdien heb ik hem op de voet gevolgd."Vanmarcke van zijn kant hoort - gezien de fysieke gelijkenis en zijn aanvallende manier van koersen - al van bij de jeugdjaren dat hij "de nieuwe Edwig Van Hooydonck" zou worden. "Maar dat was allerminst vervelend", aldus de Belkinrenner. "Integendeel. Ik vond en vind het een grote eer. Edwigs Rondezeges heb ik nochtans niet bewust meegemaakt - ik was amper geboren -, maar de tv-beelden heb ik wel vele keren gezien. Als ze mij dan met zo'n kampioen vergelijken, begin ik te stralen. 'Edwig Van Hooydonck', die naam heeft iets mythisch, hé. Door die demarrages op de Bosberg, door die huilbui op het podium, maar ook door Edwigs moedige beslissing om veel geld te laten liggen en nog voor zijn dertigste te stoppen omdat de rest epo nam. Dus: grenzeloos respect!"De rest van het dubbelinterview, waarin Vanmarcke en Van Hooydonck ook over hun afkeer voor een vedettestatus, de nervositeit en de voorbereiding op de Ronde en over het fameuze Bosberggevoel spreken, kunt u van de week lezen in het nieuwe nummer van Sport/Voetbalmagazine.