Na een jaar onderbreking keert de ploegentijdrit terug. Het 25 kilometer lange parcours in Nice is verre van technisch (amper acht bochten), met finish op de beroemde en ellenlange Promenade des Anglais. Dat wordt allicht een secondenspel om de ritzege, én om de gele trui.

Wereldkampioen Omega Pharma-Quick Step zag zijn status van topfavoriet een deuk krijgen toen Tony Martin en Gert Steegmans geblutst en gebuild uit de openingsetappe kwamen. De vraag rees vooral in hoeverre de Duitser voldoende hersteld zou zijn om in Nice zijn (zeer bepalende) rol te spelen. In Ajaccio verloor Martin nog zeventien minuten, maar gisteren in Calvi hield hij zich goed staande en sleurde hij in de slotkilometers zelfs nog op kop van het peloton.

Ook Gert Steegmans likt nog zijn wonden, maar met Michal Kwiatkowski en Sylvain Chavanel heeft OPQS nog gepatenteerde, en in bloedvorm verkerende rouleurs in huis. En ook Matteo Trentin, Niki Terpstra en Peter Velits zijn van grote waarde. Zelfs Mark Cavendish kan in deze specifieke intervaldiscipline als sprinter zijn steentje bijdragen, al voelde de Britse kampioen zich de voorbije dagen wat ziekjes. Crucialer is echter de fysieke paraatheid van Martin: zelfs al is de Duitse wereldkampioen maar negentig procent, dan kan dat voldoende zijn voor winst van OPQS.

Ook omdat Team Sky - oorspronkelijk aangezien als de grootste uitdager van de ploeg van Patrick Lefevere - de voorbije dagen geen verpletterende indruk liet. Chris Froome en Richie Porte zijn top, maar twee andere zeer bepalende hardrijders sukkelen met de naweeën van valpartijen (Geraint Thomas en Ian Stannard) en ook David Lopez, Peter Kennaugh en Kanstantsin Siutsou kwamen in Corsica telkens met flinke achterstand binnen.

Misschien stijgen daardoor de kansen van BMC, Movistar en vooral Garmin-Sharp op de zege. Op basis van de statistieken - zie bijhorend verhaal - is de ploeg van Jonathan Vaughters zelfs de favoriet. Met onder meer David Millar, Ramunas Navardauskas, Andrew Talansky, Rohan Dennis, Ryder Hesjedal, Christian Vande Velde en Tom Danielson heeft het een zeer homogeen team vol tempobeulen. Bovendien kickt ploegleider Jonathan Vaughters op deze discipline, een passie die hij geen ander kan overzetten op zijn team.

Extra pigment is dat de winnaar van de ploegentijdrit allicht ook het geel pakt aangezien 72 renners op één seconde van Jan Bakelants staan - zijn team RadioShack is vrijwel kansloos. Omega Pharma - Quick-Step krijgt, na de chaos in Bastia, dus een nieuwe kans op le maillot jaune. Niet met de Franse chouchou Sylvain Chavanel, maar met Michal Kwiatkowski (vierde in de stand). Hij kan, na Lech Piasecki in de Tour van 1987, de tweede Pool ooit worden die het geel verovert.

Na een jaar onderbreking keert de ploegentijdrit terug. Het 25 kilometer lange parcours in Nice is verre van technisch (amper acht bochten), met finish op de beroemde en ellenlange Promenade des Anglais. Dat wordt allicht een secondenspel om de ritzege, én om de gele trui. Wereldkampioen Omega Pharma-Quick Step zag zijn status van topfavoriet een deuk krijgen toen Tony Martin en Gert Steegmans geblutst en gebuild uit de openingsetappe kwamen. De vraag rees vooral in hoeverre de Duitser voldoende hersteld zou zijn om in Nice zijn (zeer bepalende) rol te spelen. In Ajaccio verloor Martin nog zeventien minuten, maar gisteren in Calvi hield hij zich goed staande en sleurde hij in de slotkilometers zelfs nog op kop van het peloton. Ook Gert Steegmans likt nog zijn wonden, maar met Michal Kwiatkowski en Sylvain Chavanel heeft OPQS nog gepatenteerde, en in bloedvorm verkerende rouleurs in huis. En ook Matteo Trentin, Niki Terpstra en Peter Velits zijn van grote waarde. Zelfs Mark Cavendish kan in deze specifieke intervaldiscipline als sprinter zijn steentje bijdragen, al voelde de Britse kampioen zich de voorbije dagen wat ziekjes. Crucialer is echter de fysieke paraatheid van Martin: zelfs al is de Duitse wereldkampioen maar negentig procent, dan kan dat voldoende zijn voor winst van OPQS. Ook omdat Team Sky - oorspronkelijk aangezien als de grootste uitdager van de ploeg van Patrick Lefevere - de voorbije dagen geen verpletterende indruk liet. Chris Froome en Richie Porte zijn top, maar twee andere zeer bepalende hardrijders sukkelen met de naweeën van valpartijen (Geraint Thomas en Ian Stannard) en ook David Lopez, Peter Kennaugh en Kanstantsin Siutsou kwamen in Corsica telkens met flinke achterstand binnen. Misschien stijgen daardoor de kansen van BMC, Movistar en vooral Garmin-Sharp op de zege. Op basis van de statistieken - zie bijhorend verhaal - is de ploeg van Jonathan Vaughters zelfs de favoriet. Met onder meer David Millar, Ramunas Navardauskas, Andrew Talansky, Rohan Dennis, Ryder Hesjedal, Christian Vande Velde en Tom Danielson heeft het een zeer homogeen team vol tempobeulen. Bovendien kickt ploegleider Jonathan Vaughters op deze discipline, een passie die hij geen ander kan overzetten op zijn team. Extra pigment is dat de winnaar van de ploegentijdrit allicht ook het geel pakt aangezien 72 renners op één seconde van Jan Bakelants staan - zijn team RadioShack is vrijwel kansloos. Omega Pharma - Quick-Step krijgt, na de chaos in Bastia, dus een nieuwe kans op le maillot jaune. Niet met de Franse chouchou Sylvain Chavanel, maar met Michal Kwiatkowski (vierde in de stand). Hij kan, na Lech Piasecki in de Tour van 1987, de tweede Pool ooit worden die het geel verovert.