"Ik moet dringend sprintlessen volgen", vervloekte Sep Vanmarcke zichzelf vorige zondag na de Ronde, nadat Fabian Cancellara hem weer verslagen had in de laatste rechte lijn. Wéér, want ook in Parijs-Roubaix van vorig jaar was de Zwitser sneller dan de Waregemnaar.

Met dat verschil dat de sprint toen beslecht werd op de velodroom van Roubaix en Vanmarcke zich toen vooral liet ringeloren door een gebrek aan ervaring op de piste. En daarna van ontgoocheling de emoties de vrije loop liet.

Om zondag nieuwe tranen van verdriet te vermijden ging de West-Vlaming al afgelopen zomer met zijn broer Ken, zijn dagelijkse trainingspartner, een half uur op de Vélodrome de Roubaix rondrijden, vertelde hij in Sport/Voetbalmagazine. "Mijn ploegmaat Theo Bos (ex-wereldkampioen sprint op de piste, nvdr) had me na de wedstrijd van vorig jaar verteld wat ik fout gedaan had en dat wilden Ken en ik eens uittesten - we waren toevallig toch in de buurt."

"Mijn broer speelde Cancellara en ik mezelf, en omgekeerd. Na twintig sprintjes hadden we het door: door een gebrek aan piste-ervaring had ik een cruciale fout gemaakt. 'Dju, had ik dát geweten.'"

Wat hij die dag juist heeft geleerd, wilde Vanmarcke niet meedelen - "De concurrentie leest mee" -, al lichtte hij na de Ronde van Vlaanderen wel een tipje van de sluier op toen de Waregemnaar in al zijn ontgoocheling vertelde dat hij in Parijs-Roubaix "te vroeg had aangezet", terwijl hij in Oudenaarde "te laat was beginnen te sprinten".

Hopelijk voor de Belkinrenner, die op de dag van Milaan-Sanremo de Noord-Franse kasseien verkende en dat van de week nog eens heeft gdaan, timet hij zondag wél goed.

Áls het al tot een sprint komt, want gezien zijn huidige bloedvorm en aangezien de Hel hem nog beter ligt dan Vlaanderens Mooiste, is de kans niet gering dat Vanmarcke alleen richting de Vélodrome de Roubaix dokkert.

En dat hij alleen over een uitbundig zegegebaar zal moeten nadenken. Al zijn tranen, deze keer van vreugde, even mooi.

door jonas creteur

"Ik moet dringend sprintlessen volgen", vervloekte Sep Vanmarcke zichzelf vorige zondag na de Ronde, nadat Fabian Cancellara hem weer verslagen had in de laatste rechte lijn. Wéér, want ook in Parijs-Roubaix van vorig jaar was de Zwitser sneller dan de Waregemnaar.Met dat verschil dat de sprint toen beslecht werd op de velodroom van Roubaix en Vanmarcke zich toen vooral liet ringeloren door een gebrek aan ervaring op de piste. En daarna van ontgoocheling de emoties de vrije loop liet.Om zondag nieuwe tranen van verdriet te vermijden ging de West-Vlaming al afgelopen zomer met zijn broer Ken, zijn dagelijkse trainingspartner, een half uur op de Vélodrome de Roubaix rondrijden, vertelde hij in Sport/Voetbalmagazine. "Mijn ploegmaat Theo Bos (ex-wereldkampioen sprint op de piste, nvdr) had me na de wedstrijd van vorig jaar verteld wat ik fout gedaan had en dat wilden Ken en ik eens uittesten - we waren toevallig toch in de buurt.""Mijn broer speelde Cancellara en ik mezelf, en omgekeerd. Na twintig sprintjes hadden we het door: door een gebrek aan piste-ervaring had ik een cruciale fout gemaakt. 'Dju, had ik dát geweten.'"Wat hij die dag juist heeft geleerd, wilde Vanmarcke niet meedelen - "De concurrentie leest mee" -, al lichtte hij na de Ronde van Vlaanderen wel een tipje van de sluier op toen de Waregemnaar in al zijn ontgoocheling vertelde dat hij in Parijs-Roubaix "te vroeg had aangezet", terwijl hij in Oudenaarde "te laat was beginnen te sprinten".Hopelijk voor de Belkinrenner, die op de dag van Milaan-Sanremo de Noord-Franse kasseien verkende en dat van de week nog eens heeft gdaan, timet hij zondag wél goed.Áls het al tot een sprint komt, want gezien zijn huidige bloedvorm en aangezien de Hel hem nog beter ligt dan Vlaanderens Mooiste, is de kans niet gering dat Vanmarcke alleen richting de Vélodrome de Roubaix dokkert.En dat hij alleen over een uitbundig zegegebaar zal moeten nadenken. Al zijn tranen, deze keer van vreugde, even mooi.door jonas creteur