De wedstrijd bleef lange tijd gesloten in Richmond. Het was de Nederlandse ploeg die het peloton op sleeptouw nam en vooraan sleurde, maar ook het Duitse team, voor Lisa Brennauer, goed voor brons in de tijdrit, nam zijn verantwoordelijkheid. Het tempo lag hoog en dat zorgde er voor dat het peloton in stukken brak.

Ook de Belgische meisjes kwamen niet meteen sterk voor de dag en Jolien D'hoore had al vrij snel enkel Anisha Vekemans nog in steun. Al vrij vroeg in de wedstrijd gaven Sofie De Vuyst, Jessie Daams en Kaat Hannes op.

Valpartij

Halfweg koers werd het peloton opgeschrikt door een valpartij. Onder meer titelverdedigster Pauline Ferrand-Prévot lag er bij, net zoals de Amerikaanse Shelley Olds, die uiteindelijk de wedstrijd zou verlaten.

Na enkele minieme aanvalspogingen was het uiteindelijk de Nederlandse Chantal Blaak die wegreed uit het peloton, dat na een droge start regen over zich heen kreeg. Haar voorsprong liep met nog 40 km te gaan op tot 30 seconden, maar aan de finish, met nog twee ronden voor de boeg, werd ze gegrepen.

Meteen daarna trok de Amerikaanse Evelyn Stevens in de aanval en was het de Nederlandse Ellen Van Dijk die reageerde en de aanval teniet deed. Het peloton, of wat daar nog van overbleef, reed even samen, tot de Australische Neylan, op 30 kilometer van de finish, haar moment gekomen achtte. Ze sloop weg uit het peloton, verzamelde snel 20 seconden, maar zag uiteindelijk nog acht rensters op 24 kilometer aansluiten. Het negental: de Australiërs Neylan en Kitchen, de Duitse Kasper, de Française Cordon, de Nederlandse Amy Pieters, de Amerikaanse Rivera, de Italiaanse Scandolara, de Zweedse Fahlin en de Poolse Jasinska telden op 19 kilometer van de finish 1 minuut voorsprong.

Achter hen probeerde Lizzie Armitstead de sprong naar voren te maken, zonder succes, maar de kloof met de vluchters werd wel kleiner. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde waagde Jasinka haar kans en sprong ze weg uit de kopgroep. Veel voorsprong kreeg ze niet, amper 9 seconden en ze werd weer ingerekend op 9 kilometer. Intussen zakte de voorsprong van de vluchters naar minder dan een halve minuut. Vooraan ontsnapten Scandolara en Kitchen nog, maar ook zij werden weer ingerekend, op 2,5 kilometer van de meet.

Ook het peloton maakte nog de aansluiting. Anna van der Breggen probeerde het op de laatste klim, maar raakte niet weg. Een twintigtal vrouwen zou sprinten om de zege. Daarvan haalde Armitstead het voor Van der Breggen en de Amerikaanse Megan Guarnier. (Belga)

De wedstrijd bleef lange tijd gesloten in Richmond. Het was de Nederlandse ploeg die het peloton op sleeptouw nam en vooraan sleurde, maar ook het Duitse team, voor Lisa Brennauer, goed voor brons in de tijdrit, nam zijn verantwoordelijkheid. Het tempo lag hoog en dat zorgde er voor dat het peloton in stukken brak. Ook de Belgische meisjes kwamen niet meteen sterk voor de dag en Jolien D'hoore had al vrij snel enkel Anisha Vekemans nog in steun. Al vrij vroeg in de wedstrijd gaven Sofie De Vuyst, Jessie Daams en Kaat Hannes op. Halfweg koers werd het peloton opgeschrikt door een valpartij. Onder meer titelverdedigster Pauline Ferrand-Prévot lag er bij, net zoals de Amerikaanse Shelley Olds, die uiteindelijk de wedstrijd zou verlaten. Na enkele minieme aanvalspogingen was het uiteindelijk de Nederlandse Chantal Blaak die wegreed uit het peloton, dat na een droge start regen over zich heen kreeg. Haar voorsprong liep met nog 40 km te gaan op tot 30 seconden, maar aan de finish, met nog twee ronden voor de boeg, werd ze gegrepen. Meteen daarna trok de Amerikaanse Evelyn Stevens in de aanval en was het de Nederlandse Ellen Van Dijk die reageerde en de aanval teniet deed. Het peloton, of wat daar nog van overbleef, reed even samen, tot de Australische Neylan, op 30 kilometer van de finish, haar moment gekomen achtte. Ze sloop weg uit het peloton, verzamelde snel 20 seconden, maar zag uiteindelijk nog acht rensters op 24 kilometer aansluiten. Het negental: de Australiërs Neylan en Kitchen, de Duitse Kasper, de Française Cordon, de Nederlandse Amy Pieters, de Amerikaanse Rivera, de Italiaanse Scandolara, de Zweedse Fahlin en de Poolse Jasinska telden op 19 kilometer van de finish 1 minuut voorsprong. Achter hen probeerde Lizzie Armitstead de sprong naar voren te maken, zonder succes, maar de kloof met de vluchters werd wel kleiner. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde waagde Jasinka haar kans en sprong ze weg uit de kopgroep. Veel voorsprong kreeg ze niet, amper 9 seconden en ze werd weer ingerekend op 9 kilometer. Intussen zakte de voorsprong van de vluchters naar minder dan een halve minuut. Vooraan ontsnapten Scandolara en Kitchen nog, maar ook zij werden weer ingerekend, op 2,5 kilometer van de meet. Ook het peloton maakte nog de aansluiting. Anna van der Breggen probeerde het op de laatste klim, maar raakte niet weg. Een twintigtal vrouwen zou sprinten om de zege. Daarvan haalde Armitstead het voor Van der Breggen en de Amerikaanse Megan Guarnier. (Belga)