Hij is in topconditie. Hij leeft op een wolk na zijn wereldtitel. Hij is enorm gemotiveerd en kan als geen ander dan zijn fysieke grenzen verleggen.
...

Hij is in topconditie. Hij leeft op een wolk na zijn wereldtitel. Hij is enorm gemotiveerd en kan als geen ander dan zijn fysieke grenzen verleggen. Hij is bijzonder stuurvaardig en kan zich goed positioneren. Hij heeft met boezemvriend Dries Devenyns en andere Deceuninck-Quick-Stepploegmaats ideale gidsen om hem door de Vlaamse Ardennen te loodsen, en heeft het parcours ook al uitgebreid verkend. Hij heeft de explosiviteit om ook kasseihellingen als de Paterberg naar boven te knallen (zelfs zittend in het zadel), zo bewees hij op de Moskesstraat in de Brabantse Pijl en deze week op training toen hij zijn teamgenoten glad uit het wiel reed op de Paterberg. En hij beschikt over de sterkste ploeg van het Rondepeloton, met luitenanten als Asgreen, Jungels, Lampaert, Sénéchal en Stybar die met vroege aanvallen hem in een zetel kunnen zetten.En toch zijn er drie (al dan niet steekhoudende) theorieën over de Ronde van Vlaanderen die mogelijk in het nadeel van Julian Alaphilippe zullen spelen.1m73, 60 à 62 kg (naar gelang de bron): de lengte en het gewicht van Julian Alaphilippe. Niet meteen het type dat je associeert met de renner die schittert op Vlaamse kasseien en hellingen. Cijfers bevestigen dat ook: de gemiddelde lengte en het gemiddeld gewicht van de 15 winnaars sinds 2000 bedraagt (bij benadering) 1m82 en 74 kg. Van de zeven winnaars op het nieuwe parcours met aankomst in Oudenaarde is dat zelfs 1m84 en 76 kg, mede door 'zwaargewichten' en grote jongens als Tom Boonen (1m92/82 kg) en Fabian Cancellara (1m86/80 kg). Qua lengte mat, zoals Alaphilippe, zelfs alleen Steffen Wesemann minder dan 1m75, met zijn 1m73. En sinds 2000 doken alleen Alberto Bettiol, Nick Nuyens, Philippe Gilbert en Andrei Tchmil net onder de 70 kg.Maar dat is nog 8 à 9 kg meer dan Alaphilippe, die zelfs de lichtste winnaar ooit van Vlaanderen Mooiste kan worden. Een 'record' dat nu op naam staat van Michel Pollentier, die (zo bevestigde hij ons) in 1980 62 kg woog, toen hij Francesco Moser en Jan Raas verraste in de sprint. Met zijn amper 1m67 is de West-Vlaming ook de kleinste winnaar ooit van de Ronde, nog een centimeter kleiner dan Julien Delbecque (1m68, winnaar in 1925) en Raymond Impanis (1m68, winnaar in 1954).Op zijn 28e start Julian Alaphilippe pas voor de eerste keer in de Ronde van Vlaanderen. Afgaande op de ervaring van de winnaars in het verleden een groot nadeel: de triomfators sinds 2000 namen immers gemiddeld voor de achtste keer deel aan het Vlaamse wielermonument. Met Alberto Bettiol (2019), Alexander Kristoff (2015), Alessandro Ballan (2007) en Tom Boonen (2005) als minst ervaren winnaars: zij werkten elk hun vierde Ronde af bij hun eerste/enige zege. Van de laatste 30 jaar was Jacky Durand het meest groen achter de oren, toen hij in 1992 won. Na slechts één deelname ervoor: in 1991, toen hij al bij de tweede bevoorrading was afgestapt.Voor de laatste debutant die Vlaanderens Mooistewon, moet je zelfs al teruggaan naar 1974, toen de Zeeuw Cees Bal op zijn 22e, in zijn pas tweede profjaar, verrassend zegevierde. Zijn eerste en ook enige Ronde ooit. In de laatste 60 jaar schoten verder alleen Dino Zandegu (1967, 26 jaar) en Tom Simpson (1961, 23 jaar) bij hun eerste deelname meteen in de Ronderoos.Weinig Fransen die in het verleden hebben uitgeblonken in de Ronde van Vlaanderen. Van de vijf wielermonumenten moeten onze zuiderburen zelfs alleen in Luik-Bastenaken-Luik al langer wachten op een landgenoot als winnaar: Bernard Hinault in de legendarische sneeuweditie van 1980.In de Ronde van Vlaanderen kraaide Jacky Durand als laatste haantje cocorico, in 1992, na een monstervlucht. Sindsdien slaagden er slechts vier Fransen in om een topvijfplaats te behalen in de Ronde: Frédéric Moncassin 2e in 1997, Emmanuel Magnien 4e in 1998, Sylvain Chavanel 2e in 2011 (foto) en Matthieu Ladagnous 5e in 2013 (als enige sinds de invoering van het nieuwe lussenparcours in 2012).Ook voor Durand was het armoe troef, met slechts twee podiumplaatsen (Cyrille Guimard 3e in 1971 en Jean Graczyk 2e in 1960) tot de twee laatste, en verder enige, Franse winnaars: Jean Forestier in 1956 en Louison Bobet in 1955. De nu 90-jarige Forestier is trouwens de oudste nog levende winnaar van de Ronde van Vlaanderen, én won in 1956 ook bij zijn eerste deelname. Misschien tóch een gunstig voorteken voor Julian Alaphilippe.