Als coach van de Blue Cats Ieper en de Belgian Young Cats stond Philip Mestdagh tussen 2011 en 2014 mee aan de wieg van deze 'gouden generatie' in het Belgische vrouwenbasketbal. Toen hij in 2015 de kans kreeg om als bondscoach aan de slag te gaan en die groep talentvolle jongedames, onder wie ook zijn dochters Kim en Hanne, verder te begeleiden, greep hij die met beide handen. De wisselwerking draaide uit op een succesverhaal, met brons op het EK 2017 als eerste hoogtepunt, gevolgd door een vierde plaats op het WK 2018, een vijfde stek op het EK 2019, opnieuw brons op het EK 2021 en een kwartfinale op de Olympische Spelen in Japan afgelopen zomer. België prijkt nu op een zesde plek op de wereldranking. Dat bleek echter niet genoeg om zijn contract te verlenge...

Als coach van de Blue Cats Ieper en de Belgian Young Cats stond Philip Mestdagh tussen 2011 en 2014 mee aan de wieg van deze 'gouden generatie' in het Belgische vrouwenbasketbal. Toen hij in 2015 de kans kreeg om als bondscoach aan de slag te gaan en die groep talentvolle jongedames, onder wie ook zijn dochters Kim en Hanne, verder te begeleiden, greep hij die met beide handen. De wisselwerking draaide uit op een succesverhaal, met brons op het EK 2017 als eerste hoogtepunt, gevolgd door een vierde plaats op het WK 2018, een vijfde stek op het EK 2019, opnieuw brons op het EK 2021 en een kwartfinale op de Olympische Spelen in Japan afgelopen zomer. België prijkt nu op een zesde plek op de wereldranking. Dat bleek echter niet genoeg om zijn contract te verlengen. Er zat immers meer in, was de conclusie van zowel de speelsters als de technische commissie, onder leiding van algemeen manager Koen Umans en sportief manager Sven Van Camp. Bovendien kwam er na zes jaar samenwerken, voor sommige speelsters zelfs tien jaar, wat sleet op de relatie tussen coach en groep.Samen met het afscheid van anciens Marjorie Carpréaux, Ann Wauters en (al dan niet tijdelijk) Kim Mestdagh, voelde dit voor de Belgische basketbalbond aan als het juiste moment voor een frisse wind. Onder andere Marina Maljkovic, coach van het Servische vrouwenteam (Europees kampioen in 2015 en 2021) werd gepolst, maar de keuze viel uiteindelijk op de 58-jarige Valéry Demory. Een voormalige Franse international, die als speler faam vergaarde bij topclubs Limoges, Pau-Orthez en Cholet. Als coach won hij vervolgens prijzen met de vrouwenteams van Montpellier en Lyon: drie keer kampioen van Frankrijk en vier keer de Franse beker. Bij Lyon werkte hij enkele jaren samen met Julie Allemand, zij kreeg alleszins haar zeg bij de aanstelling van de nieuwe coach. Qua profiel verschilt Demory niet zo erg van zijn voorganger - zelfde leeftijd, zelfde familiaal karakter - maar hij bezit een pak meer ervaring op Euroleagueniveau. De basketbalbond hoopt daarmee het verschil te maken op de cruciale momenten, zodat 'net niet' 'net wel' wordt. Niet toevallig alludeerde Demory daarop bij zijn persvoorstelling: 'Ik wil zowel offensief als defensief wat dingen proberen in de beslissende wedstrijden, zodat we ook sterkere teams kunnen kloppen.' Verder vertelde Demory dat hij meer agressiviteit wil zien van de Cats, die hij blijft combineren met zijn job als clubcoach bij Montpellier. De komende EK-kwalificatiewedstrijden tegen Bosnië (11/11) en Duitsland (14/11) zijn een eerste kennismaking, maar eentje met meteen veel druk erop, vertelt Sven Van Camp: 'We zitten in een loodzware groep, met naast Noord-Macedonië een sterk Bosnië en een snel groeiend Duitsland. Terwijl plaatsing voor het EK 2023 cruciaal is, als we er op de Spelen van 2024 in Parijs bij willen zijn. Dat is dus de inzet van deze wedstrijden.' Ambities koesteren én durven uit te spreken, daar draait het om bij deze 'nieuwe Cats'. Tegelijkertijd moet werk gemaakt worden van de verdere integratie van jonge talenten in de groep. Denk aan Laure Resimont (door Philip Mestdagh niet geselecteerd voor de Spelen), Elise Ramette, Billie en Becky Massey. Ook het terughalen van Hind Ben-Abdelkader wordt een speerpunt. De flitsende spelverdeelster, nu nog herstellende van een zware blessure, leefde in onmin met de vorige bondscoach. Die 'rugzak van het verleden' was voor de federatie eveneens een argument om voor een nieuwe coach te kiezen. Hoe jammer dat ook is voor Philip Mestdagh, die sowieso altijd de architect van dit fantastische project zal blijven.