Ze groeide op in een getto, straatarm en zonder uitzicht op een beter leven, nog minder toen ze zwanger werd op haar ... twaalfde. Maar Christine Ongare was een overlever, net als haar moeder, óók een alleenstaande ouder die op het platteland in het westen van Kenia was opgegroeid, een streek met duizende...

Ze groeide op in een getto, straatarm en zonder uitzicht op een beter leven, nog minder toen ze zwanger werd op haar ... twaalfde. Maar Christine Ongare was een overlever, net als haar moeder, óók een alleenstaande ouder die op het platteland in het westen van Kenia was opgegroeid, een streek met duizenden tienermoeders. 'In de regio waar wij leefden, was het niet uitzonderlijk om op piepjonge leeftijd moeder te worden. Uit wanhoop. Maar ik was nog een kind, ik ging een zwaar leven tegemoet.' 'Ik heb mijn kind met de hulp van mijn moeder grootgebracht, maar het was bijzonder lastig.' Ongare wilde opnieuw studeren, maar er was geen geld om het studiegeld of andere rekeningen te betalen. Ze voetbalde en turnde, maar alleen boksen kon zin aan haar leven geven. 'Sport en zeker boksen was mijn reddingsboei, het enige dat mijn bestaan in positieve zin heeft veranderd. Maar van mijn moeder heb ik geleerd dat je, wanneer je valt, altijd opnieuw moet proberen op te staan. Dat heb ik gedaan door goede trainers te zoeken en hard te trainen.' In 2018 won de Keniaanse een bronzen medaille op de Commonwealth Games, eind vorige maand stuntte ze op het olympische kwalificatietoernooi (-51 kg) in Dakar en pakte er op haar 26e een van de drie startbewijzen voor de Olympische Spelen in Tokio. 'Dit zal mijn leven veranderen, op alle vlakken. Deelname aan de Spelen zal deuren naar een beter leven openen. En hopelijk niet alleen voor mij. In mijn streek zijn er duizenden meisjes die van een beter en menswaardig leven dromen.'