Nadat het niets was geworden in de VS, tekende hij bij Real Betis Baloncesto, dat uitkomt in de zware Spaanse competitie. Bleijenbergh is blij dat hij voortaan in het zonnige Sevilla kan wonen en werken, maar toch is de NBA-klap nog niet helemaal verteerd. 'Ik geloofde erin, want de stages liepen erg goed', zegt hij. 'Maar er waren problemen met mijn contract, en tegelijk vonden sommige teams dat ik niet helemaal klaar was voor de NBA. Maar de droom om daar ooit te spelen, blijft overeind.'

Welk probleem was er met jouw contract?

Vrenz Bleijenbergh: 'NBA-teams moesten een vrijgavepremie van 750.000 euro betalen om mij te kunnen tekenen, want ik had nog een contract bij de Antwerp Giants. De Amerikaanse draftspelers waren gratis. Als een ploeg kan kiezen tussen twee spelers van gelijke kwaliteit, kiezen ze voor de goedkoopste. Ik wist vooraf dat het een struikelblok kon worden, maar dat maakte het niet minder pijnlijk.'

Hoe verloopt zo'n test? Moest je je meten met de sterren van de NBA?

Bleijenbergh: 'Ze lopen er rond, maar door de pandemie hadden we weinig contact met hen. Stel je een grote zaal voor, groter dan de grootste die je ooit zag, met daarin een tiental testspelers en 35 coaches die elke beweging volgen. Die tien spelen wedstrijdjes en doen oefeningen, in een moordend tempo.'

Hoe stresserend is dat? Want niet alleen sportief staat er veel op het spel. Een minimumcontract in de NBA is 925.000 dollar waard.

Bleijenbergh: 'Ik was niet zenuwachtig. Zodra je begint te spelen, denk je niet aan contracten of aan geld. In Europa is basketbal een teamsport. Amerikanen spelen vaak één tegen één, zoals op straat. Bij de NBA-stages moesten we veel individuele oefeningen doen. Daar was ik in het nadeel, maar toch heb ik een goede indruk achtergelaten. De Dallas Mavericks waren het meest geïnteresseerd. Jammer genoeg mochten zij niemand rechtstreeks uit de draft kiezen. In Oklahoma City, Atlanta en Minnesota liep het ook vlot, in Memphis en Charlotte bakte ik er weinig van, door vermoeidheid. Zo'n testperiode sloopt je. Na sommige trainingen kon ik niet meer stappen.'

Je hebt 35.000 kilometer gevlogen in één maand.

Bleijenbergh: 'Het was geschift. Van oost naar west, van staat naar staat. Ongelooflijk vermoeiend, maar ook een avontuur. Als twintiger in mijn eentje door de hele VS reizen heeft me volwassener gemaakt. Natuurlijk doet de ontgoocheling pijn, maar ik ben dankbaar voor de kans. De grote winst is dat NBA-toptrainers hun kennis met me hebben gedeeld. Bij Oklahoma City Thunder toonde een coach hoe ik moet bewegen wanneer ik de bal niet heb, zodat ik klaarsta om te werpen zodra we de bal heroveren. Dat scheelt een fractie van een seconde, maar op het hoogste niveau maakt zoiets het verschil. Het heeft me de ogen geopend. Ik weet nu waaraan ik moet werken.'

Wanneer zien we je in de NBA?

Bleijenbergh: 'Na elke NBA-stage had ik een meeting met de manager en een paar coaches. Ik heb toen een aantal keer gehoord dat ze me grondiger hadden moeten scouten. België is een klein basketballand dat bij de NBA niet op de radar staat. Onterecht, want er loopt in ons land veel talent rond. Maar in de Spaanse competitie mag je ervan uitgaan dat er geregeld Amerikaanse scouts in de tribune zitten.

'Ik lig twee jaar onder contract bij Betis. Als NBA-teams een transfersom betalen, kan ik volgende zomer al vertrekken. In 2023 ben ik transfervrij. Dat zou een goed moment zijn om de overstap te maken, maar zo ver in de toekomst kijk ik nog niet. Voeten op de grond, want ik moet nog veel leren in Spanje.'

Lees het volledige interview met Vrenz Bleijenbergh deze week in Knack of in de Plus-zone.

Nadat het niets was geworden in de VS, tekende hij bij Real Betis Baloncesto, dat uitkomt in de zware Spaanse competitie. Bleijenbergh is blij dat hij voortaan in het zonnige Sevilla kan wonen en werken, maar toch is de NBA-klap nog niet helemaal verteerd. 'Ik geloofde erin, want de stages liepen erg goed', zegt hij. 'Maar er waren problemen met mijn contract, en tegelijk vonden sommige teams dat ik niet helemaal klaar was voor de NBA. Maar de droom om daar ooit te spelen, blijft overeind.'Welk probleem was er met jouw contract?Vrenz Bleijenbergh: 'NBA-teams moesten een vrijgavepremie van 750.000 euro betalen om mij te kunnen tekenen, want ik had nog een contract bij de Antwerp Giants. De Amerikaanse draftspelers waren gratis. Als een ploeg kan kiezen tussen twee spelers van gelijke kwaliteit, kiezen ze voor de goedkoopste. Ik wist vooraf dat het een struikelblok kon worden, maar dat maakte het niet minder pijnlijk.'Hoe verloopt zo'n test? Moest je je meten met de sterren van de NBA?Bleijenbergh: 'Ze lopen er rond, maar door de pandemie hadden we weinig contact met hen. Stel je een grote zaal voor, groter dan de grootste die je ooit zag, met daarin een tiental testspelers en 35 coaches die elke beweging volgen. Die tien spelen wedstrijdjes en doen oefeningen, in een moordend tempo.'Hoe stresserend is dat? Want niet alleen sportief staat er veel op het spel. Een minimumcontract in de NBA is 925.000 dollar waard.Bleijenbergh: 'Ik was niet zenuwachtig. Zodra je begint te spelen, denk je niet aan contracten of aan geld. In Europa is basketbal een teamsport. Amerikanen spelen vaak één tegen één, zoals op straat. Bij de NBA-stages moesten we veel individuele oefeningen doen. Daar was ik in het nadeel, maar toch heb ik een goede indruk achtergelaten. De Dallas Mavericks waren het meest geïnteresseerd. Jammer genoeg mochten zij niemand rechtstreeks uit de draft kiezen. In Oklahoma City, Atlanta en Minnesota liep het ook vlot, in Memphis en Charlotte bakte ik er weinig van, door vermoeidheid. Zo'n testperiode sloopt je. Na sommige trainingen kon ik niet meer stappen.'Je hebt 35.000 kilometer gevlogen in één maand.Bleijenbergh: 'Het was geschift. Van oost naar west, van staat naar staat. Ongelooflijk vermoeiend, maar ook een avontuur. Als twintiger in mijn eentje door de hele VS reizen heeft me volwassener gemaakt. Natuurlijk doet de ontgoocheling pijn, maar ik ben dankbaar voor de kans. De grote winst is dat NBA-toptrainers hun kennis met me hebben gedeeld. Bij Oklahoma City Thunder toonde een coach hoe ik moet bewegen wanneer ik de bal niet heb, zodat ik klaarsta om te werpen zodra we de bal heroveren. Dat scheelt een fractie van een seconde, maar op het hoogste niveau maakt zoiets het verschil. Het heeft me de ogen geopend. Ik weet nu waaraan ik moet werken.'Wanneer zien we je in de NBA?Bleijenbergh: 'Na elke NBA-stage had ik een meeting met de manager en een paar coaches. Ik heb toen een aantal keer gehoord dat ze me grondiger hadden moeten scouten. België is een klein basketballand dat bij de NBA niet op de radar staat. Onterecht, want er loopt in ons land veel talent rond. Maar in de Spaanse competitie mag je ervan uitgaan dat er geregeld Amerikaanse scouts in de tribune zitten.'Ik lig twee jaar onder contract bij Betis. Als NBA-teams een transfersom betalen, kan ik volgende zomer al vertrekken. In 2023 ben ik transfervrij. Dat zou een goed moment zijn om de overstap te maken, maar zo ver in de toekomst kijk ik nog niet. Voeten op de grond, want ik moet nog veel leren in Spanje.'Lees het volledige interview met Vrenz Bleijenbergh deze week in Knack of in de Plus-zone.