Opinie

‘Bij buitenspel moet de aanvaller altijd het voordeel van de twijfel krijgen’

Het seizoen begon echter zoals de vorige jaargang eindigde: met discussies over de videoref, zegt François Colin. ‘Een probleem moet zo snel mogelijk uit de wereld geholpen worden, anders loopt het uit de hand.’

De voetbaljaargang 2018/19 is op spectaculaire wijze van start gegaan met maar liefst 29 goals in acht wedstrijden. Een gemiddelde van meer dan 3,5 per wedstrijd. Standard en AA Gent zetten vrijdagavond de toon. Bij krankzinnige temperaturen werd prima voetbal opgedist, gekruid met vijf goals.

Het seizoen begon echter zoals de vorige jaargang eindigde: met discussies over de videoref. Gaan we het nu alweer over de VAR hebben? Ja, zeker. Een probleem moet zo snel mogelijk uit de wereld geholpen worden, anders loopt het uit de hand.

Het was hoogst ongelukkig dat Yves Vanderhaeghe al voor de eerste bal aan het rollen was gebracht, de integriteit van scheidsrechter Nicolas Laforge in vraag stelde. De Waalse ref nam vorig seizoen in de match tegen Standard een beslissing die in het nadeel van AA Gent uitviel. So what?

Na de nederlaag op Sclessin lag bij de Buffalo’s nog maar eens de videoref onder vuur. ‘Wat zitten die mensen in dat busje te doen?, vroeg Birger Verstraete zich af. Als je trainer vooraf al vragen stelt bij de arbitrage, moet je niet verbaasd zijn dat je spelers daarin meegaan.

Vanderhaeghe beet voor de microfoon gelukkig niet in het aas en bleef heel voorzichtig toen hij het over ‘foute beslissingen’ had. Wellicht herinnerde hij zich de woorden van zijn voorzitter die ochtend in de krant. ‘Integriteit, loyauteit, respect: wie die waarden niet kan opbrengen, mag vertrekken’, aldus Ivan De Witte. We mogen veronderstellen dat hij met ‘respect’ ook de arbitrage bedoelde.

Nicolas Laforge leverde vrijdag een nagenoeg perfecte wedstrijd af, maar de videoref kreeg de zwartepiet doorgeschoven. Hij had de strafschop die de Rouches terecht kregen, moeten schrappen omdat Pedro Luis Cavanda bij de inleidende voorzet met een voetje (of was het een grote teen?) buitenspel stond.

Volgens sommige kenners is buitenspel staan hetzelfde als zwanger zijn. Het is ja of neen en aangezien je niet een beetje zwanger kunt zijn, kun je dus ook niet een beetje buitenspel staan.

Essentieel in het voetbal is de geest van het reglement. Toen in 1990 de buitenspelregel werd aangepast, was dit om aanvallend voetbal te bevorderen. Wie gelijk staat met de laatste verdediger is sindsdien on side. De assistant referee, die toen nog doodgewoon lijn- of grensrechter heette, kreeg bovendien de aanbeveling dat hij alleen mocht vlaggen als hij met zekerheid met het blote oog kon vaststellen dat er sprake was van buitenspel.

Die richtlijn is nooit gewijzigd. Bij heel nipte beslissingen kan er dan ook geen sprake zijn van een clear error. De videoref hoeft dus ook niet in te grijpen. Het kan immers niet de bedoeling zijn dat de invoering van de VAR de klok terugzet en doelpunten gaat annuleren die tot voor kort gevalideerd zouden geweest zijn.

De aanvaller moet het voordeel van de twijfel blijven genieten. Een doelpunt zoals dat van Abdoulay Diaby vorig seizoen in play-off 1 op Anderlecht moet blijven gelden. Buitenspel mag niet als een finishfoto bekeken worden. Onder andere omdat dit niet kan. De camera staat immers zelden ter hoogte van de laatste verdediger. Wat betekent dat er altijd sprake is van een zekere vervorming. De toevallige plaats van de camera mag niet bepalen of een goal geldig is of niet. Overigens zou een finishfoto een spits met grote voeten benadelen en dat kan niet de bedoeling zijn (voor alle zekerheid: grapje).

Wel moet het de bedoeling zijn alle videorefs duidelijk te maken dat ze het voorbeeld van Tim Pots van vrijdag moeten navolgen. Conformiteit moet ook bij de videomannen worden nagestreefd, ook al mogen we nooit vergeten dat het reglement veel interpretatie toelaat en dat dit dus ook geldt voor de VAR.

Wie twijfelt aan het nut van de VAR werd trouwens al een dag later in Oostende in het ongelijk gesteld. Dankzij de man in het busje kreeg Christophe Diedhiou een meer dan verdiende rode kaart voor een slag in het gezicht van zijn tegenstander. Met een ruimere bevoegdheid had de VAR kunnen voorkomen dat Bruno Godeau een onterechte tweede gele kaart kreeg. En zondag was het busje in Brugge alweer bij de zaak. Kortom, lang leve de videoref!

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier