Een WK-droom en pure Belgische rivaliteit: achtergronden bij de transfersoap rond Casper Nielsen

© Belga Image
Guillaume Gautier
Guillaume Gautier Journalist bij Sport/Voetbalmagazine en Sport/Footmagazine.

De Deense middenvelder is de hoofdrolspeler in de grote soap van de Belgische transferzomer. Wordt het Club Brugge, KAA Gent, het buitenland of toch maar Union?

In 2026, wanneer het WK de Atlantische Oceaan zal oversteken om Noord-Amerika aan te doen, zal Casper Nielsen net zijn 32e verjaardag hebben gevierd. Dan is het waarschijnlijk te laat om nog te hopen op een selectie. Het is ongetwijfeld dé reden waarom de Union-middenvelder denkt dat hij de komende maanden zijn slag moet slaan. In maart was hij al bij de nationale ploeg, maar moest toen op de bank toekijken naar het oefenduel tegen Servië en de voorbije maand was hij er zelf niet bij voor de Nations League. De sterke man van Union moet de hiërarchie dus zien omver te werpen.

Als hij in november bij de 26 gelukkigen wil zijn, zal hij de strijd moeten aangaan met Philip Billing (Bournemouth) en Mathias Jensen (Brentford), twee middenvelders die komend seizoen in de schijnwerpers ​van de Premier League staan, maar die niet helemaal zeker zijn van een basisplaats bij hun clubs. En omdat er geen interesse kwam van over het Kanaal wil Nielsen nu de Belgische ladder beklimmen om zijn WK-droom levend te houden.

Naast een salaris van meer dan anderhalf miljoen euro per jaar biedt Club Brugge Casper Nielsen de garantie op Champions Leaguevoetbal. Een competitie waarin de man die derde werd in de verkiezing van de Profvoetballer van het Jaar de manier ziet om de bondscoach van zijn kunnen te overtuigen. Al snel leken Nielsen en de kampioen van België elkaar te vinden. De keuze voor blauw-zwart mag trouwens ook op de goedkeuring van Hjulmand rekenen, want de bondscoach kent Club Brugge nog goed van toen hij nog op de shortlist stond om de nieuwe hoofdcoach te worden. Onder meer recent nog nadat Alfred Schreuder het Venetië van het Noorden had verlaten.

Slechte relaties

Maar het was wanneer Club en Union er onderling uit moesten komen dat het moeilijk werd. Het eerste bod uit Brugge van 3,5 miljoen euro werd niet als voldoende beschouwd en gooide meteen de deur voor verdere onderhandelingen dicht. De relaties tussen beide clubs zijn dan ook verre van goed. Aan de kant van de vicekampioen hadden ze het moeilijk met de houding van de Bruggelingen in de slotfase van het kampioenschap. Zo was er de reis naar het Jan Breydelstadion, waar enkele leden van het Unionbestuur zich veracht voelden door Bart Verhaeghe en co. Om nog maar te zwijgen over de uitspraken van de Clubvoorzitter nadat de titel werd behaald, waarbij de club uit het Dudenpark werd vergeleken met het speelgoed van Brighton, terwijl Union er net alles aan doet om het imago van een satellietclub te ontkrachten.

In de handen van Mogi Bayat belandde de hete aardappel als vanzelfsprekend ook in de kantoren van de Ghelamco Arena. Hein Vanhaezebrouck liet zich verleiden door het profiel van de Deen, en het aanbod van KAA Gent was ook meer dan voldoende. Voor Union althans, want het salarisvoorstel bereikte de Brugse hoogten niet en het vooruitzicht op de Champions League was ook niet aanwezig. De toekomstige route van Casper Nielsen, vorig jaar januari al vurig begeerd door Feyenoord maar in Sint-Gillis gebleven om kampioen te worden, lijkt daarom steeds meer zijn zinnen te hebben gezet op het buitenland. Een stap die onvermijdelijk lijkt om dichter bij Qatar te komen.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier