Iets meer dan tien jaar geleden zagen we Kevin De Bruyne (29) voor het eerst bij de nationale ploeg. Nog een tiener was hij, toen hij door bondscoach Georges Leekens een eerste keer voor de Rode Duivels werd geselecteerd. Het was mei 2010, en terwijl alle grote landen zich voorbereidden op het WK in Zuid-Afrika, riep Leekens zijn troepen samen voor een oefenmatch tegen Bulgarije.

Nederland, later die zomer finalist op het WK, leidde toen op de FIFA-ranglijst, België stond op nummer 37. De Bruyne maakte de stage mee, maar bleef op de bank tijdens de match. Toen Leekens een aanvallende middenvelder liet invallen koos hij voor Christophe Lepoint. Ook in die match 90 minuten op de bank: Mehdi Carcela.

Van uitstel kwam afstel bij Carcela, hij koos een jaar later voor Marokko. Van uitstel kwam geen afstel voor De Bruyne, op 11 augustus kreeg hij een helft lang zijn eerste kans als Rode Duivel. Niet met superveel succes, overigens: Finland won dat duel met 1-0.

Ruim tien jaar later begint De Bruyne bij leven en welzijn morgen aan zijn 80e interland als Rode Duivel. Terug in vorm, na een moeilijke zomer zonder vakantie: mental fatigue, zoals hij het dinsdag omschreef. De moeheid in het hoofd was de schuldige voor de trage start van hem én zijn ploeg. De geboorte van zijn dochtertje bracht de focus daarnaast ook even terug naar de familie. Hij miste toen snelheid, zei hij deze week tot de verzamelde internationale pers, en stond daarmee niet alleen. Ook de rest van City had weinig jus in de benen.

In januari volgde de weerslag: ondanks geregeld rust toch een hamstringletsel, dat hem goed vier weken aan de kant hield. Geen vakantie. Wie geblesseerd is, werkt hard, liet hij noteren. Het geluk bij een ongeluk: de ploeg bleef in zijn afwezigheid presteren, zodat de druk om versneld terug te keren niet zo groot was.

Eindspurt

Vanavond/zaterdag Tsjechië, dinsdag Wit-Rusland, al zou het ons niet verbazen mocht hij van Roberto Martínez voor die match rust krijgen, net zoals hij in het najaar ook niet naar IJsland moest afreizen. Het programma blijft druk en de belangrijkste afspraken volgen nog.

Het aantal interlands had gerust al rond de 100 kunnen schommelen. Lies-, knie- en hamstringproblemen beslisten daar anders over. De cijfers van de 79 die er kwamen zijn sterk: zijn doelpunt tegen Wales is het 21e, terwijl hij met het aantal assists afklokt op 37. En daar zijn pre-assists, zoals het verleggen van het spel bij de derde goal tegen Wales, niet eens bij.

Na dinsdag begint de jacht op prijzen. De Bruyne kan er vijf pakken, rekende de Engelse pers voor: nog vier met City en eentje, op het EK, als Rode Duivel. Eén prijs zijn ze evenwel vergeten: die van winst in de Nations League, later dit najaar. Geen vijf dus, maar zes staan er nog op het spel.

De Bruyne daarover: 'Vijf zou mooi zijn, natuurlijk, maar het zal zwaar worden. Je begint elk seizoen met de bedoeling om alles te winnen, maar het schema is druk en de tegenstand is groot. Op dit moment hebben we nog niks binnen, maar ik hoop dat we eindigen met minstens een paar.'

Iets meer dan tien jaar geleden zagen we Kevin De Bruyne (29) voor het eerst bij de nationale ploeg. Nog een tiener was hij, toen hij door bondscoach Georges Leekens een eerste keer voor de Rode Duivels werd geselecteerd. Het was mei 2010, en terwijl alle grote landen zich voorbereidden op het WK in Zuid-Afrika, riep Leekens zijn troepen samen voor een oefenmatch tegen Bulgarije. Nederland, later die zomer finalist op het WK, leidde toen op de FIFA-ranglijst, België stond op nummer 37. De Bruyne maakte de stage mee, maar bleef op de bank tijdens de match. Toen Leekens een aanvallende middenvelder liet invallen koos hij voor Christophe Lepoint. Ook in die match 90 minuten op de bank: Mehdi Carcela.Van uitstel kwam afstel bij Carcela, hij koos een jaar later voor Marokko. Van uitstel kwam geen afstel voor De Bruyne, op 11 augustus kreeg hij een helft lang zijn eerste kans als Rode Duivel. Niet met superveel succes, overigens: Finland won dat duel met 1-0.Ruim tien jaar later begint De Bruyne bij leven en welzijn morgen aan zijn 80e interland als Rode Duivel. Terug in vorm, na een moeilijke zomer zonder vakantie: mental fatigue, zoals hij het dinsdag omschreef. De moeheid in het hoofd was de schuldige voor de trage start van hem én zijn ploeg. De geboorte van zijn dochtertje bracht de focus daarnaast ook even terug naar de familie. Hij miste toen snelheid, zei hij deze week tot de verzamelde internationale pers, en stond daarmee niet alleen. Ook de rest van City had weinig jus in de benen.In januari volgde de weerslag: ondanks geregeld rust toch een hamstringletsel, dat hem goed vier weken aan de kant hield. Geen vakantie. Wie geblesseerd is, werkt hard, liet hij noteren. Het geluk bij een ongeluk: de ploeg bleef in zijn afwezigheid presteren, zodat de druk om versneld terug te keren niet zo groot was.Vanavond/zaterdag Tsjechië, dinsdag Wit-Rusland, al zou het ons niet verbazen mocht hij van Roberto Martínez voor die match rust krijgen, net zoals hij in het najaar ook niet naar IJsland moest afreizen. Het programma blijft druk en de belangrijkste afspraken volgen nog.Het aantal interlands had gerust al rond de 100 kunnen schommelen. Lies-, knie- en hamstringproblemen beslisten daar anders over. De cijfers van de 79 die er kwamen zijn sterk: zijn doelpunt tegen Wales is het 21e, terwijl hij met het aantal assists afklokt op 37. En daar zijn pre-assists, zoals het verleggen van het spel bij de derde goal tegen Wales, niet eens bij.Na dinsdag begint de jacht op prijzen. De Bruyne kan er vijf pakken, rekende de Engelse pers voor: nog vier met City en eentje, op het EK, als Rode Duivel. Eén prijs zijn ze evenwel vergeten: die van winst in de Nations League, later dit najaar. Geen vijf dus, maar zes staan er nog op het spel.De Bruyne daarover: 'Vijf zou mooi zijn, natuurlijk, maar het zal zwaar worden. Je begint elk seizoen met de bedoeling om alles te winnen, maar het schema is druk en de tegenstand is groot. Op dit moment hebben we nog niks binnen, maar ik hoop dat we eindigen met minstens een paar.'