Virgil van Dijk over...

... zijn bewondering voor de Amerikaanse sportvedetten Tom Brady en LeBron James:

'Voor mij is Brady een voorbeeld voor alle jonge profspelers, welke sport ze ook beoefenen en hoe oud ze ook zijn. Hij en LeBron James presteren al meer dan vijftien jaar op het hoogste niveau, wat uitzonderlijk is. De mensen vergeten nogal gemakkelijk onder welke druk iemand staat die op dat niveau zit qua prestaties en vereisten. Ik heb erg veel respect voor degenen die dat van zich af kunnen zetten. Door zo'n bekende sporters te bekijken en de manier waarop ze omgaan met hun statuut, kun je heel veel leren. Ik probeer de zaken in hun perspectief te plaatsen. Voetbal maakt een groot deel van mijn leven uit, maar het is niet het allerbelangrijkste. Ik weet, wanneer het slecht gaat op het veld, dat ik dan erg triest kan zijn en ook heel hard voor mezelf. Maar er is dat andere aspect van mijn leven, mijn gezin, dat me helpt om de zaken helder te zien en alles te relativeren.'

... de gemiste titel met Liverpool:

'Toen we in Barcelona de heenwedstrijd van de halve finale verloren met 3-0, zaten we compleet aan de grond. Het moreel was echt onder nul. We begrepen het niet. We hadden verloren maar wel goed gespeeld en we meenden dat we meer verdiend hadden. Dat had iedereen kunnen zien. We zaten in de put omdat we drie goals geïncasseerd hadden, maar tegelijkertijd leefde er bij ons een gevoel van onrechtvaardigheid. We wisten dat we in de terugwedstrijd een mirakel zouden nodig hebben, maar ook dat het mogelijk was als we snel zouden scoren. Het weekend voor die terugmatch speelden we in Newcastle en we wonnen daar heel moeizaam dankzij de late 2-3 van Divock Origi. 's Zondags keken we allemaal naar de wedstrijd die Manchester City won tegen Leicester, met dat ongelooflijke doelpunt van Vincent Kompany. Het was heel moeilijk om dat te verwerken, want we begrepen dat City niks meer zou laten liggen en dat ons seizoen enkele dagen later tegen Barcelona afgelopen zou kunnen zijn. We moesten voor een mirakel zorgen. Toen we bij het stadion aankwamen begonnen we te geloven dat het mogelijk was. We zagen die opwinding, die sfeer, de fans die ons steunden en dat zorgde voor een déclic! We realiseerden ons dat het een magische avond kon worden. Maar zelfs nadat we Barcelona uitschakelden, hebben we niks laten liggen in de competitie. We zijn blijven winnen en hielden zo de hoop levend. Dat is de reden waarom het aan het eind toch nog pijnlijk was. Het is hard om een titel te verliezen met zo'n klein verschil.'

... zijn evolutie als verdediger:

'Ik heb in mijn carrière een moeizame groei gekend. Ik ben niet altijd de speler geweest die ik vandaag ben. Laat staan bij mijn debuut in Nederland. Bij Willem II speelde ik, wanneer ik niet op de bank zat, als rechtsachter. Het heeft een tijdje geduurd voor ik me op mijn beste positie bevond. Toen ik naar Groningen vertrok heb ik stappen vooruit gezet. Ik heb geleerd om beter te verdedigen, om het spel te lezen en te sturen, want dat is wat men vraagt van een centrale verdediger. Dat was niet eenvoudig. Mijn linkervoet was - hoe zal ik het zeggen - niet al te best. Ik heb hard gewerkt en vanaf mijn tweede seizoen bij Groningen ben ik echt vooruitgegaan. Na mijn transfer naar Celtic begon het op wieltjes te lopen.'

Thierry Marchand

Lees het volledige interview met Virgil van Dijk in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 11 september.