Pro: een stevige verdediging

Het verschil met de voorbije jaren is dat City lang zocht naar defensief evenwicht maar het dit jaar ook vond. Dat heeft met twee 'namen' te maken: de komst van Rúben Dias en de wederopstanding van John Stones. Eindelijk heeft Guardiola achterin kracht, scherpte in duels en stabiliteit.

Dat heeft ook te maken met het duo voor de verdediging: Rodri en Ilkay Gündogan. De ploeg is veel minder kwetsbaar op counters en op spelhervattingen. De mond van Dias staat nooit stil, het lijkt erop dat er eindelijk een vervanger is gevonden voor Vincent Kompany. Minder stijlrijk, technisch minder sterk, maar genadelozer in de duels en fysiek iets stabieler.

Het bewijs: Dortmund scoorde twee keer, een goal in elke match en samen met het doelpunt dat Porto maakte waren dat de enige tegentreffers in Europa. En met 23 tegentreffers in de Premier League heeft City ook daar veruit de beste verdediging.

Pro: variatie

Manchester City is een ploeg met een sterke verdediging en een wervelend middenveld, waar positiewissels en samenspel voor snelheid, ritmeveranderingen en veel variatie zorgen. In deze Champions League kwamen al tien verschillende spelers tot scoren. Ferrán Torres, de topschutter met vier goals in Europa, kwam tegen Dortmund zelfs niet eens in actie.

Contra: geen sterke spits

Het zijn details die zullen bepalen over winst of verlies. En dan heeft City toch een nadeel: er is geen sterke spits. Het gevaar kan van alle kanten komen, maar een echte afwerker is er niet. Als PSG het middenveld van City kan ontregelen, heeft het al heel veel wapens uit de handen van het team geslagen.

Contra: de overladen kalender

PSG is ook nog verwikkeld in een strijd met Lille om de titel, en dat is best vreemd, maar je kan je toch niet van de indruk ontdoen dan de Parijzenaars iets meer kunnen focussen op dat internationale doel en nationaal wat gas kunnen terugnemen.

Voor City, dat wel 'rustig' naar een nieuwe titel kan toeleven, stapelen de bekermatchen zich op. En altijd 'finales', net voor het duel met PSG een bekerfinale (Carabao Cup) tegen Tottenham, komend weekend een halve finale in de FA Cup tegen Chelsea. Guardiola heeft dat allemaal voorzien, vandaar de hoge rotatie, maar uiteindelijk raakt elke tank wel eens leeg.

Het verschil met de voorbije jaren is dat City lang zocht naar defensief evenwicht maar het dit jaar ook vond. Dat heeft met twee 'namen' te maken: de komst van Rúben Dias en de wederopstanding van John Stones. Eindelijk heeft Guardiola achterin kracht, scherpte in duels en stabiliteit. Dat heeft ook te maken met het duo voor de verdediging: Rodri en Ilkay Gündogan. De ploeg is veel minder kwetsbaar op counters en op spelhervattingen. De mond van Dias staat nooit stil, het lijkt erop dat er eindelijk een vervanger is gevonden voor Vincent Kompany. Minder stijlrijk, technisch minder sterk, maar genadelozer in de duels en fysiek iets stabieler. Het bewijs: Dortmund scoorde twee keer, een goal in elke match en samen met het doelpunt dat Porto maakte waren dat de enige tegentreffers in Europa. En met 23 tegentreffers in de Premier League heeft City ook daar veruit de beste verdediging.Manchester City is een ploeg met een sterke verdediging en een wervelend middenveld, waar positiewissels en samenspel voor snelheid, ritmeveranderingen en veel variatie zorgen. In deze Champions League kwamen al tien verschillende spelers tot scoren. Ferrán Torres, de topschutter met vier goals in Europa, kwam tegen Dortmund zelfs niet eens in actie. Het zijn details die zullen bepalen over winst of verlies. En dan heeft City toch een nadeel: er is geen sterke spits. Het gevaar kan van alle kanten komen, maar een echte afwerker is er niet. Als PSG het middenveld van City kan ontregelen, heeft het al heel veel wapens uit de handen van het team geslagen.PSG is ook nog verwikkeld in een strijd met Lille om de titel, en dat is best vreemd, maar je kan je toch niet van de indruk ontdoen dan de Parijzenaars iets meer kunnen focussen op dat internationale doel en nationaal wat gas kunnen terugnemen. Voor City, dat wel 'rustig' naar een nieuwe titel kan toeleven, stapelen de bekermatchen zich op. En altijd 'finales', net voor het duel met PSG een bekerfinale (Carabao Cup) tegen Tottenham, komend weekend een halve finale in de FA Cup tegen Chelsea. Guardiola heeft dat allemaal voorzien, vandaar de hoge rotatie, maar uiteindelijk raakt elke tank wel eens leeg.