Tarik is een rustige en verlegen jongen, niet iemand die zich - net zomin als zijn broers - op de voorgrond stelt. De typische Amsterdamse branie is hem vreemd, maar die heeft hij in de straten van Amsterdam ook niet nodig. Daar spreekt hij met zijn voeten en al gauw kent iedereen hem. Tarik staat bekend om zijn techniek, zijn dribbel en de actie; een wet van het straatvoetbal om respect af te dwingen. 'De ander vernederen met je acties, dat was de mentaliteit van het pleintje', zegt Omar. 'Later, als veldspeler, leerden we hem om vooral rendement te hebben, maar op straat wil iedereen horen dat je een gruwelijke actie hebt gemaakt. Die bepaalt je status.'

Ineens begint hij te lachen. Hij ziet een beeld voor zich waarbij zijn vader tijdens de ramadan net na zonsondergang een dadel en een pakje drinken aan Tarik aanreikt terwijl die nog op het veld staat voor een selectiewedstrijd van de KNVB. Net op dat moment komt er een hoge bal zijn richting uit en met de dadel en het pakje drinken in zijn hand neemt hij de bal aan, dribbelt een paar man en scoort. 'Een historisch moment', zeggen Omar en Mohammed lachend.

Ondanks zijn talent wordt Tarik nooit opgemerkt door een profclub. In een interview in dit blad sprak hij er zelf al eens over: hij ziet andere jongens wel bij profclubs geraken, maar hijzelf blijft lange tijd actief bij de amateurs. 'Tarik is niet iemand die meteen zijn plaats zal opeisen of zal gaan roepen om op te vallen. Misschien heeft het daarmee te maken', zegt Mohammed. Omar: 'Wanneer hij ergens komt, kijkt hij eerst de kat uit de boom en bouwt hij langzaam contacten op. Wanneer hij weet hoe de jongens zijn, komt hij los, maar als hij uit zijn comfortzone moet komen, wordt hij verlegen.'

Toch is hij nu waar hij wil zijn, op zijn geheel eigen manier. 'Een opleiding bij een profclub biedt geen garanties. Kijk maar hoeveel jongens uiteindelijk afvallen die de omgekeerde weg zijn gegaan', zegt Mohammed. Omar: 'Kennelijk was dit Tarik zijn weg.' Ook met discriminatie hebben ze nooit te maken gehad. 'Je moet altijd eerst naar jezelf kijken, anders ga je een slachtofferrol aannemen. Je kunt altijd meer doen dan je doet; kritisch naar jezelf kijken is de sleutel. Ieder mens kan beter.'

Lees het volledige verhaal over de roots van Tarik Tissoudali met getuigenissen van zijn broers deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.

Tarik is een rustige en verlegen jongen, niet iemand die zich - net zomin als zijn broers - op de voorgrond stelt. De typische Amsterdamse branie is hem vreemd, maar die heeft hij in de straten van Amsterdam ook niet nodig. Daar spreekt hij met zijn voeten en al gauw kent iedereen hem. Tarik staat bekend om zijn techniek, zijn dribbel en de actie; een wet van het straatvoetbal om respect af te dwingen. 'De ander vernederen met je acties, dat was de mentaliteit van het pleintje', zegt Omar. 'Later, als veldspeler, leerden we hem om vooral rendement te hebben, maar op straat wil iedereen horen dat je een gruwelijke actie hebt gemaakt. Die bepaalt je status.'Ineens begint hij te lachen. Hij ziet een beeld voor zich waarbij zijn vader tijdens de ramadan net na zonsondergang een dadel en een pakje drinken aan Tarik aanreikt terwijl die nog op het veld staat voor een selectiewedstrijd van de KNVB. Net op dat moment komt er een hoge bal zijn richting uit en met de dadel en het pakje drinken in zijn hand neemt hij de bal aan, dribbelt een paar man en scoort. 'Een historisch moment', zeggen Omar en Mohammed lachend.Ondanks zijn talent wordt Tarik nooit opgemerkt door een profclub. In een interview in dit blad sprak hij er zelf al eens over: hij ziet andere jongens wel bij profclubs geraken, maar hijzelf blijft lange tijd actief bij de amateurs. 'Tarik is niet iemand die meteen zijn plaats zal opeisen of zal gaan roepen om op te vallen. Misschien heeft het daarmee te maken', zegt Mohammed. Omar: 'Wanneer hij ergens komt, kijkt hij eerst de kat uit de boom en bouwt hij langzaam contacten op. Wanneer hij weet hoe de jongens zijn, komt hij los, maar als hij uit zijn comfortzone moet komen, wordt hij verlegen.'Toch is hij nu waar hij wil zijn, op zijn geheel eigen manier. 'Een opleiding bij een profclub biedt geen garanties. Kijk maar hoeveel jongens uiteindelijk afvallen die de omgekeerde weg zijn gegaan', zegt Mohammed. Omar: 'Kennelijk was dit Tarik zijn weg.' Ook met discriminatie hebben ze nooit te maken gehad. 'Je moet altijd eerst naar jezelf kijken, anders ga je een slachtofferrol aannemen. Je kunt altijd meer doen dan je doet; kritisch naar jezelf kijken is de sleutel. Ieder mens kan beter.'Lees het volledige verhaal over de roots van Tarik Tissoudali met getuigenissen van zijn broers deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.