Het is wat Leko wel eens wordt verweten: een beetje koppig, te weinig flexibel. Een enorme persoonlijkheid. Iemand omschreef het vorige week als "de sterkste persoonlijkheid waarmee hij ooit te maken kreeg". En dan botst het wel eens. Met de directie over het te weinig gebruiken van alle investeringen in de omkadering. Met Stefano Denswil, die in Genk nergens was in de eerste helft en vorig seizoen ook al eens in een periode veel tegenwind kreeg van de trainer vanwege foute keuzes en posities. Met Vanaken, die in volle eindstrijd vorig seizoen op Charleroi op de bank begon (en dat na de rust bij zijn invalbeurt sterk rechtzette). Met Ruud Vormer, die voor Nieuwjaar minder bezig was en een prikkel kon gebruiken. Leko zette zijn aanvoerder op de bank. Met Marvelous Nakamba, meesterstuk tijdens de goeie serie vorig seizoen, maar die dit jaar eigenlijk zijn meerdere moet erkennen in Mats Rits, die meer oog heeft voor wat in zijn rug gebeurt als hij hoog druk zet.

Psycholoog

Het is Leko ten voeten uit. Naar namen kijkt hij niet: wie presteert, mag spelen. Toen Rits en Schrijvers zich meldden, was de Kroaat niet volledig overtuigd. Leko wil mannen met ballen - dat blijkt voldoende uit de filmpjes die tijdens de play-offs intern worden gedraaid onder de noemer We never walk alone. Leko vond beide Vlamingen goeie voetballers, maar had wat twijfels bij hun persoonlijkheid op het veld. Zouden ze de bal wel voldoende dúrven opeisen? In deze play-offs krijgt hij het antwoord.

Hulp bij een en ander heeft Leko niet nodig. Je kan met hem praten, maar hij neemt zelf zijn beslissingen. Koppig baant hij zijn eigen weg, ondersteund door de cijfers, overleggend met het kleine kringetje in wie hij het volste vertrouwen heeft. Daar binnendringen, is niet eenvoudig, Leko is geen bakker van zoete broodjes met Jan en alleman. Een psycholoog is niet nodig, dat kan hij zelf goed genoeg. Toen dat half februari even in twijfel werd getrokken, kwam dat hard aan bij hem.

Van Bronckhorst

Aandachtig waarnemer zondag in Brugge was Martin van Geel, signaleerden Nederlandse bronnen ons. In makelaarskringen daar circuleert al langer de naam van Giovanni van Bronckhorst als mogelijke opvolger van de Kroaat bij Club. De man die Feyenoord, waar ze ook houden van veel sweat in de zoektocht naar glory, na vele jaren nog eens kampioen maakte en er twee keer de beker mee pakte. Als speler een verleden bij de Glasgow Rangers, Arsenal en Barcelona. Nog jong, 44 jaar, en na vier jaar Rotterdam toe aan een nieuwe uitdaging, liet hij in januari weten. Een goeie peoplemanager met een internationaal profiel, qua DNA exact wat Club twee jaar geleden zocht. En vond bij Leko.

Er is al een behoorlijke Nederlandse kolonie in Brugge, er kan er nog wel eentje bij. Benieuwd of de komende weken geruchten en gesprekken uitmonden in een contract.

Lees de volledige reportage over Club Brugge en Leko in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 1 mei.

Het is wat Leko wel eens wordt verweten: een beetje koppig, te weinig flexibel. Een enorme persoonlijkheid. Iemand omschreef het vorige week als "de sterkste persoonlijkheid waarmee hij ooit te maken kreeg". En dan botst het wel eens. Met de directie over het te weinig gebruiken van alle investeringen in de omkadering. Met Stefano Denswil, die in Genk nergens was in de eerste helft en vorig seizoen ook al eens in een periode veel tegenwind kreeg van de trainer vanwege foute keuzes en posities. Met Vanaken, die in volle eindstrijd vorig seizoen op Charleroi op de bank begon (en dat na de rust bij zijn invalbeurt sterk rechtzette). Met Ruud Vormer, die voor Nieuwjaar minder bezig was en een prikkel kon gebruiken. Leko zette zijn aanvoerder op de bank. Met Marvelous Nakamba, meesterstuk tijdens de goeie serie vorig seizoen, maar die dit jaar eigenlijk zijn meerdere moet erkennen in Mats Rits, die meer oog heeft voor wat in zijn rug gebeurt als hij hoog druk zet.Het is Leko ten voeten uit. Naar namen kijkt hij niet: wie presteert, mag spelen. Toen Rits en Schrijvers zich meldden, was de Kroaat niet volledig overtuigd. Leko wil mannen met ballen - dat blijkt voldoende uit de filmpjes die tijdens de play-offs intern worden gedraaid onder de noemer We never walk alone. Leko vond beide Vlamingen goeie voetballers, maar had wat twijfels bij hun persoonlijkheid op het veld. Zouden ze de bal wel voldoende dúrven opeisen? In deze play-offs krijgt hij het antwoord.Hulp bij een en ander heeft Leko niet nodig. Je kan met hem praten, maar hij neemt zelf zijn beslissingen. Koppig baant hij zijn eigen weg, ondersteund door de cijfers, overleggend met het kleine kringetje in wie hij het volste vertrouwen heeft. Daar binnendringen, is niet eenvoudig, Leko is geen bakker van zoete broodjes met Jan en alleman. Een psycholoog is niet nodig, dat kan hij zelf goed genoeg. Toen dat half februari even in twijfel werd getrokken, kwam dat hard aan bij hem.Aandachtig waarnemer zondag in Brugge was Martin van Geel, signaleerden Nederlandse bronnen ons. In makelaarskringen daar circuleert al langer de naam van Giovanni van Bronckhorst als mogelijke opvolger van de Kroaat bij Club. De man die Feyenoord, waar ze ook houden van veel sweat in de zoektocht naar glory, na vele jaren nog eens kampioen maakte en er twee keer de beker mee pakte. Als speler een verleden bij de Glasgow Rangers, Arsenal en Barcelona. Nog jong, 44 jaar, en na vier jaar Rotterdam toe aan een nieuwe uitdaging, liet hij in januari weten. Een goeie peoplemanager met een internationaal profiel, qua DNA exact wat Club twee jaar geleden zocht. En vond bij Leko. Er is al een behoorlijke Nederlandse kolonie in Brugge, er kan er nog wel eentje bij. Benieuwd of de komende weken geruchten en gesprekken uitmonden in een contract.