Trainen onder Bernd Storck, het zal voor de spelers van Cercle Brugge even schrikken zijn. Want de Duitser heeft zo zijn eigen aanpak. Hij is heel direct in de omgang, ook als hij zijn spelers toespreekt. Hij houdt er niet van om rond de pot te draaien, maar zegt meteen waar het op staat. Maar vooral: hij beschouwt zichzelf als een voetballeraar die spelers beter wil maken, die zelf zeer actief is op het veld, spelers ogenblikkelijk wijst op fouten, maar ook verbeteringsmogelijkheden aangeeft.

Zo ging Bernd Storck vorig seizoen aan het werk bij Royal Excel Mouscron. Hij nam zijn technische staf mee om er zeker van te zijn dat hij voor ieder onderdeel de juiste coaches heeft. Om de fysiek van zijn ploeg te kunnen taxeren, liet hij spelers over een verschillende afstanden tegen een verschillende snelheid lopen. Tussen de loopeenheden door werd er dan kort bloed afgenomen. Dan weet je als trainer waar ze staan.

Zo vertelde Bernd Storck het in februari in een interview met dit blad. Na de winterstop had hij met Royal Excel Mouscron net achttien punten op achttien gepakt, de ploeg zou negen wedstrijden na elkaar ongeslagen blijven. Het pakte uit met op techniek geschoeid bewegingsvoetbal en een grote tactische flexibiliteit. Velen keken zich de ogen uit. Maar volgens Storck was het allemaal geen toeval. Er zat potentieel in de groep, het was zijn taak om dat volop aan te wenden. Twee maanden lang had hij voor iedere training een video getoond om via die beelden alles sneller om te zetten en rapper tot de ploeg en de spelers door te dringen. Het verschil, betoogde hij, wordt gemaakt door detailwerk.

Het zal voor Cercle Brugge wennen zijn aan Bernd Storck.

Het laat zich aanzien dat Bernd Storck ook bij Cercle Brugge op deze manier te werk zal gaan. Het is, tegen de achtergrond van het werk dat hij bij Mouscron leverde, vreemd dat Storck vier maanden lang moest wachten op een nieuwe aanbieding, nadat hij had besloten daar niet te blijven. Zijn naam circuleerde bij een aantal topclubs, met KRC Genk voerde hij zelfs een gesprek, maar de kampioen koos voor Felice Mazzu.

Over de inbreng van trainers lopen de meningen uiteen. Arnauld Mercier bleef hij Waasland-Beveren vier wedstrijden ongeslagen, OH Leuven pakte nul op zes nadat Frank Vercauteren vertrok, ook al fungeerde die daar als adviseur. Maar belangrijk is hoe een ploeg op termijn evolueert en of het effect van een trainerswissel niet snel uitgedoofd geraakt.

Bij Mouscron was dat vorig seizoen niet het geval, ook al bracht het er uiteindelijk in play-off 2 niet veel meer van terecht. Bernd Storck krijgt bij Cercle Brugge de kans om te tonen dat zijn werk in Moeskroen geen toevalstreffer was, maar dat zijn aanpak de juiste is. Er zit kwaliteit in de ploeg, maar weinig samenhang. Een cultuurschok zal het voor Cercle Brugge in ieder geval zijn om met een trainer te werken die alles voordoet, die toont hoe ze een bal moeten aannemen, die doceert hoe middenvelders dienen samen te spelen en aanvallers moeten bewegen. Maar die ook probeert om spelers een goed gevoel te geven en mentaliteit in de groep te krijgen. Die bepaalt volgens hem alleen de trainer.

Is dat ook niet de grote kracht van Roberto Martínez? Telkens wanneer de Rode Duivels uit alle hoeken van Europa (en Azië) hier neerstrijken, lijkt het een bende oude schoolkameraden die zich gaan amuseren en veel gretigheid demonstreren. Daar heeft de bondscoach voor gezorgd. Hij verstikt en verstrikt ze niet in allerhande regels, maar behandelt hen op een volwassen manier.

Nu is het de vraag of de Spanjaard zijn medio 2020 aflopend contract zal verlengen. Herinnert iemand zich nog de lachwekkende verhalen die vier jaar geleden over hem vanuit Engeland overwaaiden en door een deel van de media klakkeloos werden overgenomen? Martínez werd daarin neergezet als een klungelaar van de eerste orde. Dat is hij niet gebleken.

Trainen onder Bernd Storck, het zal voor de spelers van Cercle Brugge even schrikken zijn. Want de Duitser heeft zo zijn eigen aanpak. Hij is heel direct in de omgang, ook als hij zijn spelers toespreekt. Hij houdt er niet van om rond de pot te draaien, maar zegt meteen waar het op staat. Maar vooral: hij beschouwt zichzelf als een voetballeraar die spelers beter wil maken, die zelf zeer actief is op het veld, spelers ogenblikkelijk wijst op fouten, maar ook verbeteringsmogelijkheden aangeeft. Zo ging Bernd Storck vorig seizoen aan het werk bij Royal Excel Mouscron. Hij nam zijn technische staf mee om er zeker van te zijn dat hij voor ieder onderdeel de juiste coaches heeft. Om de fysiek van zijn ploeg te kunnen taxeren, liet hij spelers over een verschillende afstanden tegen een verschillende snelheid lopen. Tussen de loopeenheden door werd er dan kort bloed afgenomen. Dan weet je als trainer waar ze staan. Zo vertelde Bernd Storck het in februari in een interview met dit blad. Na de winterstop had hij met Royal Excel Mouscron net achttien punten op achttien gepakt, de ploeg zou negen wedstrijden na elkaar ongeslagen blijven. Het pakte uit met op techniek geschoeid bewegingsvoetbal en een grote tactische flexibiliteit. Velen keken zich de ogen uit. Maar volgens Storck was het allemaal geen toeval. Er zat potentieel in de groep, het was zijn taak om dat volop aan te wenden. Twee maanden lang had hij voor iedere training een video getoond om via die beelden alles sneller om te zetten en rapper tot de ploeg en de spelers door te dringen. Het verschil, betoogde hij, wordt gemaakt door detailwerk. Het laat zich aanzien dat Bernd Storck ook bij Cercle Brugge op deze manier te werk zal gaan. Het is, tegen de achtergrond van het werk dat hij bij Mouscron leverde, vreemd dat Storck vier maanden lang moest wachten op een nieuwe aanbieding, nadat hij had besloten daar niet te blijven. Zijn naam circuleerde bij een aantal topclubs, met KRC Genk voerde hij zelfs een gesprek, maar de kampioen koos voor Felice Mazzu. Over de inbreng van trainers lopen de meningen uiteen. Arnauld Mercier bleef hij Waasland-Beveren vier wedstrijden ongeslagen, OH Leuven pakte nul op zes nadat Frank Vercauteren vertrok, ook al fungeerde die daar als adviseur. Maar belangrijk is hoe een ploeg op termijn evolueert en of het effect van een trainerswissel niet snel uitgedoofd geraakt. Bij Mouscron was dat vorig seizoen niet het geval, ook al bracht het er uiteindelijk in play-off 2 niet veel meer van terecht. Bernd Storck krijgt bij Cercle Brugge de kans om te tonen dat zijn werk in Moeskroen geen toevalstreffer was, maar dat zijn aanpak de juiste is. Er zit kwaliteit in de ploeg, maar weinig samenhang. Een cultuurschok zal het voor Cercle Brugge in ieder geval zijn om met een trainer te werken die alles voordoet, die toont hoe ze een bal moeten aannemen, die doceert hoe middenvelders dienen samen te spelen en aanvallers moeten bewegen. Maar die ook probeert om spelers een goed gevoel te geven en mentaliteit in de groep te krijgen. Die bepaalt volgens hem alleen de trainer. Is dat ook niet de grote kracht van Roberto Martínez? Telkens wanneer de Rode Duivels uit alle hoeken van Europa (en Azië) hier neerstrijken, lijkt het een bende oude schoolkameraden die zich gaan amuseren en veel gretigheid demonstreren. Daar heeft de bondscoach voor gezorgd. Hij verstikt en verstrikt ze niet in allerhande regels, maar behandelt hen op een volwassen manier. Nu is het de vraag of de Spanjaard zijn medio 2020 aflopend contract zal verlengen. Herinnert iemand zich nog de lachwekkende verhalen die vier jaar geleden over hem vanuit Engeland overwaaiden en door een deel van de media klakkeloos werden overgenomen? Martínez werd daarin neergezet als een klungelaar van de eerste orde. Dat is hij niet gebleken.