Wachten op een Brugse zege en de vloek van Defour: dit was speeldag 21

Opnieuw liet Club een zege uit zijn handen glippen. © Belga Image
Fabien Chaliaud
Fabien Chaliaud Medewerker Sport/Voetbalmagazine

Van het einde van de uitreeks van Union tot de dramatische cijfers van Anderlecht, van de revelatie bij Genk tot de beul van Club en van de vergeten sterkhouders van Antwerp tot de Franse muren. Dit moet u onthouden van de midweekspeeldag in de Jupiler Pro League.

De reeks van Union komt tot een eind

Union voelt zich weg van Brussel thuis. Het klinkt vreemd, maar de Unionisten verloren geen punten meer in uitwedstrijden sinds 31 augustus op het veld van Antwerp, wat overeenkomt met zeven opeenvolgende gewonnen partijen buitenshuis. Tegen Cercle Brugge kwam daar woensdag een einde aan, al bleef de vicekampioen wel ongeslagen. Het scheelde echter niet veel, want tot de 82ste minuut stond de ploeg van Karel Geraerts nog achter. Gustaf Nilsson zette de bordjes gelijk. Zo zit Union wel nog aan acht opeenvolgende uitpartijen zonder nederlaag. Het blijft straf.

Genk hyperefficiënt

Over de wedstrijd van KRC Genk tegen Westerlo kunnen we kort zijn. Alle schoten op doel van de Limbugers vlogen ook in de netten, wat leidde tot een 2-3-zege en een verstevigde leidersplaats. Naast die drie doelpogingen, werden er vijf naast het kader gemikt.

De mannen van Wouter Vrancken doen het trouwens extreem goed in de Jupiler Pro League. Na 21 speeldagen tellen de Limburgers 55 punten met 18 overwinningen, 2 nederlagen en 1 gelijkspel. Slechts acht punten werden verloren. Daarmee doet het even goed als Anderlecht in het seizoen 2000/01. Nog beter deed Club Brugge het in 1997/98 met 57 punten en ook voor de beste prestaties na dit aantal wedstrijden moeten we naar de eeuwenoude rivalen kijken. Beiden wonnen eens 19 van hun wedstrijden. Club deed dat in 2002/03, de Brusselaars een seizoen later.

Een van dé drijvende krachten achter die glansprestatie van Genk is Joseph Paintsil. De Ghanees die sinds zijn komst vier jaar geleden nooit echt kon overtuigen, is een andere speler geworden onder Wouter Vrancken. Tegen Westerlo zette Painstil zowel Aziz Ouattara als Daniel Munoz op weg naar hun goal en maakte hij zelf ook de twee treffer af. Met zeven doelpunten en twaalf assists over alle competities heen beleeft de vleugelspeler zijn beste seizoen bij Genk. Daarmee heeft hij een voet in 36% van de doelpunten van Genk. Fenomenaal.

Paintsil is helemaam ontploft onder Vrancken. © Belga Image
Waar blijft de Brugse zege?

Twee gelijkspelen en één nederlaag, Scott Parker had zich wel een andere start voorgesteld bij zijn eerste ervaring in het buitenland. Het ontslag van Carl Hoefkens heeft weinig veranderd aan de situatie van de titelverdediger, die zijn niveau niet kan opkrikken en zijn kansen op een vierde titel op rij week na week ziet vervliegen.

Club kon nu al zes wedstrijden niet meer winnen. De laatste zege dateert al van 29 oktober, toen het KV Oostende op eigen veld opzij schoof. Bovendien was het gelijkspel tege STVV al de zevende keer dat blauw-zwart dit seizoen niet wist te winnen nadat het op voorsprong kwam. Drie van die wedstrijden waren onder leiding van Scott Parker. De Engelsman heeft nog steeds geen manier gevonden om een resultaat te pakken met de regerende kampioen.

Antwerp kan rekenen op sterkhouders

Terwijl er sinds het einde van het WK veel is gezegd over de efficiëntie van Arbnor Muja en Calvin Stengs (vooral in de beker), is er minder aandacht besteed aan de nog steeds belangrijke bijdrage van twee andere sterkhouders bij Antwerp: Michel-Ange Balikwisha en Vincent Janssen. De eerste werd soms afgeremd door blessures, maar enkel al in 2023 scoorde de ex-speler van Standard al twee keer en gaf hij vier assists. De Nederlandse spits scoorde de voorbije maand dan ook al drie keer. Het duo, dat samen 10 miljoen euro kostte (5 elk), is daarmee verantwoordelijk voor 62% van de goals die de Great Old in 2023 scoorde.

Vincent Janssen is helemaal terug in 2023. © Belga Image
Steven Defour en de vloek van Standard

Steven Defour beleefde waarschijnlijk zijn beste jaren van zijn carrière bij Standard met twee titels, een beker en een supercup. Maar toen hij in de JPL tegen zijn jeugdliefde moest spelen, had Defour het altijd moeilijker. Als speler van Genk, Anderlecht en KV Mechelen kwam hij in totaal maar aan drie draws en maar liefst acht nederlagen. Enkel als coach wist de ex-Rode Duivel te winnen van de Rouches en dat bij zijn eerste wedstrijd als T1 van Malinwa. Die zege kreeg dinsdag echter geen vervolg met een vervelende 2-0-nederlaag. Opnieuw moest Defour dus in het zand bijten. Het is een harde liefde.

Minder publiek op Sclessin

De datum en het tijdstip van de wedstrijd tussen Standard en Mechelen (dinsdag om 20u45), gekoppeld aan het bijzonder winterse weer, zullen de fans van de Rouches waarschijnlijk niet gemotiveerd hebben om zich naar Sclessin te haasten. Nochtans lijkt het stadion van Standard sinds het begin van het seizoen opnieuw op een heksenketel, met goed gevulde tribunes. Al vijf keer kwamen er meer dan 20.000 mensen kijken. Woensdag waren dat er slechts 14.517, het laagste aantal van dit seizoen voor de Luikse club.

De supporters die aanwezig waren, zullen het zich waarschijnlijk niet beklaagd hebben. Na vijf wedstrijden zonder zege konden de troepen van Ronny Deila eindelijk nog eens de volle buit pakken, met dank aan de bevrijdende treffer van Noah Ohio in de 85ste minuut die de 2-0 op het bord zette.

De trieste records van Anderlecht

Tegen Zulte Waregem leed Anderlecht al zijn elfde nederlaag dit seizoen in de competitie. Een scenario dat in het seizoen 2013/14 ook al gebeurde, alleen werd RSCA toen nog kampioen. Dat zal zich deze keer niet herhalen, want bijna tien jaar geleden werd die elfde verliespartije pas geboekt na 40 wedstrijden en nu al na 21. Voor het recordaantal nederlagen van Anderlecht in één seizoen moeten we terug tot 1930/31, toen verloor paars-wit 14 wedstrijden. Het is niet ondenkbaar dat de mannen van Andreas Riemer daar dit seizoen over gaan.

Amir Murillo kan het niet geloven, maar Anderlecht moet op dit moment eerder naar beneden dan naar boven kijken in de stand.

Om het allemaal nog wat erger te maken: Anderlecht won nog maar 38% van de mogelijke punten. Ook daar dreigt het trieste record van het seizoen 2019/20, waarvan men dacht dat het nooit nog gebroken zou worden, aan diggelen te gaan. Ook toen pakte het na na 21 wedstrijden slechts 24 punten van de 63. En dan te bedenken dat voordat Marc Coucke de club met 34 titels overnam, het diepterecord van RSCA in de competitie dateerde van het seizoen 1972/73, toen het slechts 51% van de punten pakte.

Gianni Bruno, de Brugse beul

In zijn laatste twee wedstrijden tegen Club Brugge wist Gianni Bruno al drie keer te scoren. De spits van STVV joeg er al twee in het net in de beker en maakte donderdag de gelijkmaker in de competitie. De verdedigers van Club zullen Bruno niet snel meer willen zien komen.

Nardi en Butez, de Franse muren

Jaar na jaar vestigt Jean Butez zich als een van de drie beste keepers in onze competitie. Tegen KV Oostende hield de keeper van Antwerp voor de 10e keer in 21 competitiewedstrijden zijn netten intact. Als je alle competities in rekening neemt, kom je zelfs aan 15 clean sheets in 30 partijen. Dat is er eentje per twee wedstrijden. Butez boezemt de tegenpartij al angst in voor de match begonnen is.

Sinds zijn komst naar KAA Gent hield Paul Nardi, die andere Franse keeper, ook al zes keer de nul, waaronder de laatste keer tegen Charleroi op donderdagavond. De Fransman, die twee seizoenen bij Cercle had doorgebracht, nam op 9 oktober de plaats in van Davy Roef tussen de palen voor de reis naar Eupen. Het resultaat: de eerste van zijn zes clean sheets. In elf optredens in de competitie heeft Nardi slechts zeven doelpunten tegen gekregen, terwijl Roef er nog dertien tegen kreeg in tien wedstrijden. Hein Vanhaezebrouck maakte de juiste keuze door de laatste verdedigingslinie te veranderen. Of ligt het ook aan de verbeterde verdediging?

Paul Nardi toont waarom hij de nummer 1 is onder de lat bij Gent. © Belga Image
De linksback van Westerlo

Maxim De Cuyper is een van de aanstormende talenten van het Belgische voetbal. Zijn optredens op de linkerflank van Westerlo vielen zelfs op bij Roberto Martinez, die hem opnam in zijn preselectie voor het WK met 55 namen. Dit seizoen was de door Club opgeleide speler 11 keer beslissend voor Westerlo, met 5 doelpunten en 6 assists. Hij is daarmee nog niet de topschutter van de ploeg – Lyle Foster en Nene Dorgeles doen het beter met respectievelijk 8 en 6 – maar niemand gaf meer assists dan hem binnen de club. In het algemeen klassemen staat de jonge Belg vijfde achter Mike Trésor (14), Joseph Paintsil (9), Teddy Teuma (8) en Adem Zorgane (7).

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier