Precies 42 van de 57 spelers die tijdens deze wintermercato door de zestien eersteklassers werden aangetrokken zijn buitenlanders. Dat is 74 procent. Intussen werden 58 buitenlanders alweer van de hand gedaan. Dat is gemiddeld bijna vier spelers per club. Veel verenigingen blijven bedrijven in import en export, verhalen over de doorstroming van eigen talent waaien tijdens iedere transferperiode weg met de wind. Alleen KRC Genk, dat nochtans over een aanzienlijk eigen vermogen beschikt, liet horen dat het vertrek van een belangrijke scharnier als Sander Berge intern opgelost moet worden. Het wil trouwens verder investeren in de jeugdacademie.

Anderlecht versterkte zich vooral naast het veld.

Steeds vreemdere constructies werden er tijdens deze mercato opgesteld. Met spelers die gekocht worden en meteen weer verhuurd. Zoals de Oostendse verdediger Wout Faes die naar Stade de Reims gaat maar onmiddellijk weer werd doorgeschoven naar KV Oostende. Het levert de kustploeg wat geld op in een periode dat uit de jaarrekening is gebleken dat er in het seizoen 2018/19 een nieuw tekort van 9,6 miljoen euro was en de bedragen van de opeengestapelde verliezen al 23,2 miljoen euro bedragen.

De geschiedenis wijst uit dat er tijdens de wintermercato zelden witte merels worden gevonden. De meest spectaculaire bewegingen gebeurden nu bij Anderlecht. Maar dan wel naast het veld. Met de komst van Karel Van Eetvelt en Wouter Vandenhaute werd de omkadering verstevigd, maar de waarheid in het voetbal ligt uitsluitend op het veld. Het is een verkeerde inschatting die Marc Coucke maakte toen hij de macht overnam. Hij ging op een dusdanige manier met de borstel door het personeel en vergat intussen de ploeg op een efficiënte manier te versterken. In de overtuiging dat de aanwezigheid en het charisma van Vincent Kompany vele problemen zouden oplossen.

Hoe dan ook moet Anderlecht straks een nieuw luik aansnijden in zijn geschiedenis. Het heeft weinig financiële ruimte. Niet indrukwekkend zijn dan ook de aankopen. De Serviër Dejan Joveljic is nog maar twintig jaar, maar speelde bij Eintracht Frankfurt slechts vier competitiewedstrijden. En de Kroaat Marko Pjaca heette voor een gouden toekomst te staan toen hij in 2016 voor 23 miljoen euro van Dinamo Zagreb naar Juventus werd getransfereerd, maar hij maakte het sindsdien, ook door blessureleed, niet waar en bleef een eeuwige belofte. Of hij bij Anderlecht weer tot ontluiking komt, moet worden afgewacht. De komst van dat soort voetballers blijft een risico. Zoals vorige zomer met de luid bejubelde Samir Nasri bleek.

Niet altijd viel er tijdens de voorbije transferperiode een duidelijke lijn te ontdekken, ook al niet omdat je moet grijpen naar de opportuniteiten van het moment. Club Brugge vulde een gebrek aan stootkracht uiteindelijk op met de Tsjech Michael Krmencik, een snelle en sterke spits die door zijn balvastheid meer variatiemogelijkheden geeft, maar die je in het systeem zal moeten inpassen. Het is Philippe Clement op het lijf geschreven. De trainer viel op door zijn rust in een periode dat sommigen al van een dipje spraken.

En stadsgenoot Cercle greep in de strijd om het behoud naar een laatste reddingsboei en trok liefst acht nieuwe spelers aan, van wie sommigen een langdurig contract kregen. De kern van groen-zwart bestaat inmiddels uit twintig buitenlanders en acht Belgen. Hoe het met Cercle verder moet nu de degradatie zo goed als vaststaat, is onduidelijk.

Voor de kracht van de continuïteit koos KV Mechelen dat geen enkele speler voor de A-kern aanwierf. Fantastisch blijft de voetbalbeleving daar wel. Zelfs toen KV zaterdag tegen KAA Gent een derde tegentreffer incasseerde, bleven de supporters zingen. Voetbal is in Mechelen echt een feest.

Precies 42 van de 57 spelers die tijdens deze wintermercato door de zestien eersteklassers werden aangetrokken zijn buitenlanders. Dat is 74 procent. Intussen werden 58 buitenlanders alweer van de hand gedaan. Dat is gemiddeld bijna vier spelers per club. Veel verenigingen blijven bedrijven in import en export, verhalen over de doorstroming van eigen talent waaien tijdens iedere transferperiode weg met de wind. Alleen KRC Genk, dat nochtans over een aanzienlijk eigen vermogen beschikt, liet horen dat het vertrek van een belangrijke scharnier als Sander Berge intern opgelost moet worden. Het wil trouwens verder investeren in de jeugdacademie. Steeds vreemdere constructies werden er tijdens deze mercato opgesteld. Met spelers die gekocht worden en meteen weer verhuurd. Zoals de Oostendse verdediger Wout Faes die naar Stade de Reims gaat maar onmiddellijk weer werd doorgeschoven naar KV Oostende. Het levert de kustploeg wat geld op in een periode dat uit de jaarrekening is gebleken dat er in het seizoen 2018/19 een nieuw tekort van 9,6 miljoen euro was en de bedragen van de opeengestapelde verliezen al 23,2 miljoen euro bedragen. De geschiedenis wijst uit dat er tijdens de wintermercato zelden witte merels worden gevonden. De meest spectaculaire bewegingen gebeurden nu bij Anderlecht. Maar dan wel naast het veld. Met de komst van Karel Van Eetvelt en Wouter Vandenhaute werd de omkadering verstevigd, maar de waarheid in het voetbal ligt uitsluitend op het veld. Het is een verkeerde inschatting die Marc Coucke maakte toen hij de macht overnam. Hij ging op een dusdanige manier met de borstel door het personeel en vergat intussen de ploeg op een efficiënte manier te versterken. In de overtuiging dat de aanwezigheid en het charisma van Vincent Kompany vele problemen zouden oplossen. Hoe dan ook moet Anderlecht straks een nieuw luik aansnijden in zijn geschiedenis. Het heeft weinig financiële ruimte. Niet indrukwekkend zijn dan ook de aankopen. De Serviër Dejan Joveljic is nog maar twintig jaar, maar speelde bij Eintracht Frankfurt slechts vier competitiewedstrijden. En de Kroaat Marko Pjaca heette voor een gouden toekomst te staan toen hij in 2016 voor 23 miljoen euro van Dinamo Zagreb naar Juventus werd getransfereerd, maar hij maakte het sindsdien, ook door blessureleed, niet waar en bleef een eeuwige belofte. Of hij bij Anderlecht weer tot ontluiking komt, moet worden afgewacht. De komst van dat soort voetballers blijft een risico. Zoals vorige zomer met de luid bejubelde Samir Nasri bleek. Niet altijd viel er tijdens de voorbije transferperiode een duidelijke lijn te ontdekken, ook al niet omdat je moet grijpen naar de opportuniteiten van het moment. Club Brugge vulde een gebrek aan stootkracht uiteindelijk op met de Tsjech Michael Krmencik, een snelle en sterke spits die door zijn balvastheid meer variatiemogelijkheden geeft, maar die je in het systeem zal moeten inpassen. Het is Philippe Clement op het lijf geschreven. De trainer viel op door zijn rust in een periode dat sommigen al van een dipje spraken. En stadsgenoot Cercle greep in de strijd om het behoud naar een laatste reddingsboei en trok liefst acht nieuwe spelers aan, van wie sommigen een langdurig contract kregen. De kern van groen-zwart bestaat inmiddels uit twintig buitenlanders en acht Belgen. Hoe het met Cercle verder moet nu de degradatie zo goed als vaststaat, is onduidelijk. Voor de kracht van de continuïteit koos KV Mechelen dat geen enkele speler voor de A-kern aanwierf. Fantastisch blijft de voetbalbeleving daar wel. Zelfs toen KV zaterdag tegen KAA Gent een derde tegentreffer incasseerde, bleven de supporters zingen. Voetbal is in Mechelen echt een feest.